Zauzimanje Rima

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostala značenja, v. Zauzimanje Rima (razvrstavanje).
Zauzimanje Rima
Segment ratova za ujedinjenje Italije
BrecciaPortaPia.jpg
kapija gdje se dogodio sukob
Datum 20. septembar 1870
Lokacija Rim
Ishod italijanska pobjeda
Teritorijalne
promjene
Rim i Lazio pripojeni Kraljevini Italiji
Sukobljene strane
 Kraljevina Italija  Papska Država

Flag of France.svg Francusko Carstvo

Komandanti i vođe
Kraljevina Italija Vittorio Emmanuele II
Kraljevina Italija Raffaele Cadorna
Papinska Država Papa Pio IX
Papinska Država Hermann Kanzler
Snage
50.000 13.157
Žrtve i gubici
49 mrtvih 19 mrtvih

Osvajanje ili Zauzimanje Rima (italijanski: Presa di Roma) je bio kratkotrajni oružani sukob koji se dogodio 20. septembra 1870. između Papske Države na jednoj, i novoosnovane Kraljevine Italije na drugoj strani, posljednji tokom procesa ujedinjenja Italije. Do njega je došlo nakon što je Italija, koja se bila ujedinila 1861. godine i formalno proglasila Rim svojim glavnim gradom, nastojala anektirati Papsku Državu. Njenu nezavisnost je garantirala i vojnom silom čuvala Francuska pod katoličkim carem Napoleonom III, ali su francuske trupe godine 1870. povučene zbog francusko-pruskog rata. To su iskoristile italijanske trupe pod generalom Raffaeleom Cadornom koje su prešle granicu i bez otpora okupirale Lazio, dok je papa Pio IX bez uspjeha pokušavao organizirati intervenciju neke druge strane sile u svoju korist. Brojčano nadmoćne italijanske trupe su se zaustavile pred samim bedemima grada, gdje je nakon neuspjelih pregovora, došlo do kraćeg okršaja prilikom koga su bersaljeri probili papske položaje kod kapije Porta Pia. Nakon toga su papske snage kapitulirale, a italijanske zauzele cijeli grad. On je nakon plebiscita pripojen ostatku Italije. Papa Pio IX je, međutim, ostao u Vatikanu, gdje je odbio formalno priznati gubitak svjetovne vlasti, a što su nastavili i njegovi nasljednici. Ta situacija, poznata kao tzv. rimsko pitanje, riješena je Lateranskim sporazumom 1929. godine kojim je Italija priznala nezavisnost Vatikana u zamjenu za papino priznanje italijanskog suvereniteta nad ostatkom Rima.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]