Zapadni front (Drugi svjetski rat)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Zapadni front ili Zapadno bojište je izraz koji se u kontekstu Drugog svjetskog rata koristi za dio evropskog bojišta uz zapadne granice predratne Njemačke (Trećeg Reicha) - što uključuje područje Francuske, Belgije, Nizozemske, Luksemburga kao (a ponekad se pod time podrazumijeva i područje Danske i Norveške), odnosno zapadne dijelove same Njemačke. Uspostavljen je na samom početku rata, u septembru 1939. godine nakon što su Ujedinjeno Kraljevstvo i Francuska objavili rat Njemačkoj, te su se francuske i njemačke snage našle suprotstavljene jedna drugoj na tadašnjoj francusko-njemačkoj granici. Prvih nekoliko mjeseci je karakterizirao izostanak bilo kakvih većih operacija, odnosno period tzv. čudnog rata. On je prekinut kada su u maju 1940. godine njemačke snage (koje su prethodni mjesec bile bez borbe okupirale Dansku i poduzele invaziju Norveške) poduzele veliku ofanzivu na područje Belgije, Nizozemske i Luksemburga; ona je završena brzim i spektakularnim njemačkim uspjehom tokom koga su sve tri države okupirane, a za nekoliko tjedana i sama Francuska prisiljena na kapitulaciju. Ta područja su se tokom sljedeće četiri godine nalazile pod njemačkom okupacijom, i na njima, ako se izuzmu zračna bombardiranja, povremeni prepadi britanskih komandosa i manje gerilske akcije francuskih maquisa, nije bilo borbenih djelovanja. Usprkos toga, kao i Hitlerove strateške orijentacije na rat sa Sovjetskim Savezom (odnosno Istočni front), Nijemci su na Zapadnom frontu držali relativno značajne snage, pogotovo nakon što je ulazak SAD u rat učinio izglednim i mogućnost savezničkog iskrcavanja iz Britanije; zbog toga su Nijemci Zapadni front nastojali ojačati kroz kompleks obalnih fortifikacija poznatom kao Atlantski zid. Te mjere, međutim, nisu spriječile iskrcavanje u Normandiji do koga je došlo u junu 1944. godine, kao ni proboj savezničkih snaga iz mostobrana koji je do kraja 1944. doveo do oslobođenje Francuske, Belgije, Luksemburga i dijela dijela Nizozemske, kao i prodor saveznika na predratnu teritoriju Njemačke. Nakon što je u zimu 1944/45. godine slomljen pokušaj Nijemaca da odbace saveznike u tzv. ardenskoj kontraofanzivi, saveznici su u proljeće 1945. pokrenuli konačni prodor preko Rajne koji je za nekoliko tjedana doveo do sloma njemačkih snaga i njihove kapitulacije početkom 1945. godine kojom su završena borbena djelovanja na Zapadnom frontu.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]