Wahlundov efekat

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Wahlundov efekat (Valundova varijansa), u populacijskoj genetici se odnosi na smanjenje heterozigotnosti (kad organizam ima dva različita alela u lokusu) u populaciji uzrokovano subpopulacijskom strukturom. Naime, ako dvije ili više subpopulacija imaju različite frekvencije alela, onda se ukupna heterozigotnost smanjuje, čak i kada su same subpopulacije u Hardy-Weinbergovoj ravnoteži. Uzroci ovog fenomena mogu biti geografske ili bilo koje druge barijere za protok gena i genetički drift u subpopulacijama.

Wahlundov efekat je prvi put dokumentirao švedski genetičar Sten Wahlund 1928. godine.[1][2]

Primjer[uredi - уреди | uredi izvor]

Pretpostavimo populaciju , sa relativnim frekvencijama alela A i a datih kao i , odnosno (). Ako se ova populacija podijeli u dvije jednako velike subpopulacije i i svi A aleleli ostanu u subpopulaciji , a svi a aleleli u subpopulaciji (gdje se može pojaviti genetički drift) tada nema heterozigota, iako su subpopulacije u Hardy-Weinbergovoj ravnoteži.

U generalizaciji gornjeg primjera, bilo bi i reprezenata alela A u i , odnosno i predstavljaju a. Ako je frekvenciji alela u svakoj populaciji drugačija, tj. i retpostavimo li da je svaka subpopulacija u internom Hardy–Weinbergovom ekvilibriju, tada su genotipske frekvencije: AA, Aa i aa: p2, 2pq, a q2 respektivno u svakoj populaciji. Tada su heterozigoti () u sveukupnoj populaciji prosjek obje subpopulacije:

,

kojih je uvijek manje od ( = ), izuzev kada je .[3][4]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Wahlund S. (1928): Zusammensetzung von Population und Korrelationserscheinung vom Standpunkt der Vererbungslehre aus betrachtet. Hereditas, 11: 65–106.
  2. Hadžiselimović R. (2005): Bioantropologija – Biodiverzitet recentnog čovjeka. Institut za genetičko inženjerstvo i biotehnologiju (INGEB), Sarajevo, ISBN 9958-9344-2-6.
  3. Cavali-Sforza L. L., Bodmer W. F. (1999): The genetics of human populations. Dover PublicTIONS, Inc., Mineola, New York, ISBN 0-486-40693-8.
  4. Cavalli-Sforza L. L., Menozzi P., Piazza A. (1994): The history and geography of human genes. Princeton University Press, Princeton,ISBN 0-691-02905-9.

Također pogledajte[uredi - уреди | uredi izvor]