Vuk Vrčević

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Vuk Vrčević
Vuk Vrčević.jpg
Rođenje 26. februar 1811.
Risan, Austrijsko carstvo (danas Crna Gora)
Smrt 25. august 1882. (dob: 71)
Dubrovnik, Austrougarska (danas Hrvatska)
Polje lingvistika

Vuk Vrčević (Risan, 26. februar 1811Dubrovnik, 13/25. avgust 1882) je bio sakupljač narodnih lirskih pjesama i saradnik Vuka Karadžića. Njegovi originalni radovi, kao i sakupljene narodne umotvorine objavljeni su u petnaestak posebnih knjiga.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Vuk Vrčević se rodio u Risnu 26. februara 1811 od oca Stefana i majke Tode. Otac Stefan je bio pisar i učitelj u Risnu, pa je prvo obrazovanje (italijanski jezik i matematiku) Vuk Vrčević dobio je od svog oca. Kao dječak je radio i pomogao svom ocu u opštinskoj pisarnici. Poslije jedne svađe sa ocem, prešao je u Budvu. Tu je počeo da se bavi trgovinom i naučio je njemački jezik.

Novi crnogorski vladika Petar II Petrović Njegoš mu je ponudio posao vladičinog pisara na Cetinju, ali Vrčeviću roditelji nisu dozvolili da stupi u vladičinu službu.

Upoznao se sa Vukom Karadžićem 1835. prilikom Karadžićeve posjete Crnoj Gori. Od tada se dopisivao i sarađivao sa Karadžićem na sakupljanu narodnih lirskih pjesama. Bio je trgovac, opštinski pisar i učitelj u Budvi, Grblju, rodnom Risnu i Kotoru. Godine 1836. Vuk Vrčević na poziv vladike Njegoša došao u manastir Maine gdje je prepisivao djelo Njegoševo „Slobodijadu“ koje je Njegoš namjeravao posvetiti ruskom prestolonaslijedniku Aleksandru.

Svoje prvo djelo Vuk Vrčević je štampao 1839. godine u Srpsko-dalmatinskom magazinu. Godine 1852. Vuk Vrčević na Cetinju je posta sekretar knezu Danilu Petroviću. Pored sekretarskog posla knez Danilo ga je odredio i za svog učitelja za italijanski jezik.

Vrčević je od 1855. do 1861. radio u Zadru kod guvernera Lazara Mamule. Od 1861. godine postavljen je za austrijskog vicekonzula u Trebinju. Sarađivao je sa Lukom Vukalovićem za vrijeme buna u Hercegovini. Bio je saradnik novina Crnogorac i Glas Crnogorca. Poslije austrougarske okupacije Bosne i Hercegovine, konzul u Trebinju nije bio potreban Austro-Ugarskoj, pa se Vrčević penzionisao i prešao da živi u Dubrovnik do kraja života. Umro je 13/25. avgusta 1882. godine u Dubrovniku.

Vrčević je bio počasni član Srpskog učenog društva od 16. februara 1868. godine, vitez crnogorskog ordena Kneza Danila i ordena austrijskoga Franje Josifa.

Djela[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Male ženske hercegovačke pjesme, s dodatkom na kraju "hercegovačke napijalice"
  2. Narodne pripovijetke,
  3. Narodne svakojake igre,
  4. Čitava knjiga odgovora na 347 pitanja Zagrebačke Akademije o pravnim običajima narodnim
  5. Narodne poslovice (3700)
  6. Narodne zagonetke (800)
  7. Tri knjige narodnih junačkih pjesama
  8. Pjesme koje samo Turci Hercegovački pjevaju
  9. Narodno sujeverje i tumačenje snova
  10. Druga knjiga narodnih pripovijedaka
  11. Druga knjiga narodnih igara
  12. Crkve i manastiri u Hercegovini
  13. Glavni događaji za vlade Kneza Danila
  14. Život Vladike Rada Petra Petrovića II
  15. Tužbalice, antologija

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Milićević, Milan Đ. (1888). Pomenik znamenitih ljudi u srpskog naroda novijega doba. Beograd. 
  • Gavrilović, Andra (2008). Znameniti Srbi XIX vijeka. Beograd: Naučna KMD. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]