Vicko Antić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Vicko Antić
Vicko Antić.jpg
Profesija vojno lice
Član KPJ od 1937.
Učešće u ratovima Španski građanski rat
Narodnooslobodilačka borba
Čin General-pukovnik JNA.jpg general-pukovnik
Načelnik Komande tenkovskih
i motorizovanih jedinica JNA
Načelnik štaba armije
Narodni heroj od 27. novembar 1953.
Odlikovanja
Orden narodnog heroja
Orden ratne zastave
Orden partizanske zvezde
Orden zasluga za narod sa zlatnim vencem
Orden bratstva i jedinsta
Orden za hrabrost
Partizanska spomenica 1941.

Vicko Antić (19121999) je bio španski borac, učesnik Narodnooslobodilačke borbe, general-pukovnik JNA, društveno-politički radnik SFRJ i narodni heroj Jugoslavije.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 2. oktobra 1912. godine u Selcu kod Crikvenice. Posle završenog drugog razreda građanske škole, otac ga je zaposlio za zidara. U Beogradu je izučio bravarski zanat i završio tri razreda zanatske škole. U Beogradu je ostao do 1933. godine, kada je otišao u vojsku. Posle vojske, vratio se u rodno mesto, gde je pomagao radu mesne knjižnice i čitaonice.

Španski građanski rat[uredi - уреди | uredi izvor]

Po početku građanskog rata u Španiji, Vicko i njegovi drugovi odlučili su da se prebace u Španiju. Doznali su da se vrše prijave za odlazak na seču šuma u Francuskoj, pa su potpisali ugovor. Avgusta 1937. godine, otputovali su u Francusku i preko Pirineja se prebacili u Španiju. Tamo je bio borac 129. internacionalne brigade. Ubrzo je dobio čin narednika. Krajem 1937, postao je član Komunističke partije Jugoslavije.

Nakon pada Republike, borci Internacionalnih brigada prebacili su se u Francusku, gde su ih vlasti smestile u logore. Antić je bio u logorima „Sen Siprijan“, „Žir“ i „Aržele“.

Narodnooslobodilačka borba[uredi - уреди | uredi izvor]

U NOBu je od 1941.. U toku rata imao je nekoliko komandnih funkcija. Bio je komandant Psunjskog NOPO-a, 12. slavonske (proleterske) brigade, 28 i 13. divizije i 1. divizije KNOJ-a.

Posleratna karijera[uredi - уреди | uredi izvor]

Posle rata bio je načelnik Komande tenkovskih i motorizovanih jedinica JNA, načelnik štaba armije, zamenik komandanta za pozadinu Jugoslovenskog ratnog vazduhoplovstva i protivvazdušne odbrane i potprdesednik SUBNOR-a Jugoslavije.

Završio je Vojnu akademiju „Mihail Vasiljevič Frunze“ u SSSR-u i školu operatike Više vojne akademije JNA.

Litertura[uredi - уреди | uredi izvor]

Partizanska spomenica 1941. Segment isključivo posvećen Narodnooslobodilačkoj borbi.