Univerzitet u Parizu

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Univerzitet u Parizu
Université de Paris
Logo univerziteta
Paris 75005 Rue Saint-Jacques La Sorbonne facade 01c.jpg
Ulica Saint Jacques sa fasadom Sorbonne
Historija
Moto Hic et ubique terrarum (Tu i svuda na zemlji)
Osnivanje oko 1150. - 1793., 1896. - 1970.
Generalno
Vrsta korporativni od 1150. do 1793.
javni od 1896. do 1970.
Lokacija
Sjedište
  – grad
  – država

Pariz
 Francuska
Web-stranica
www.sorbonne.fr

Univerzitet u Parizu je nakadašnji pariški univerzitet osnovan oko 1170.[1] koji je egzistirao do 1970. Njega se često pogrešno nazivalo - Sorbonna iako je to bio samo jedan od njegovih fakulteta.

Njegovo službeno ime na latinskom bilo je - Universitas magistrorum et scholarium Parisiensis.

Historija i karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Pariški srednjovjekovni univerzitet izrastao je iz katedralne škole Notre-Dame. I on je kao i većina drugih srednjovjekovnih univerziteta, bio neka vrsta korporativnog poduzeća, sastavljena od profesora i studenata. Uz podršku papa - Univerzitet u Parizu je ubrzo postao veliki prekoalpski centar ortodoksnog teološkog obrazovanja. Krajem 13. i tokom 14. vijeka, postao je najslavniji obrazovni centar čitavog kršćanskog svijeta. U to vrijeme na njemu su kao profesori predavali Alexander od Halesa, Bonaventura, Albert Veliki i Toma Akvinski.[1]

Univerzitet je u početku bio podijeljen na četiri fakulteta, - tri viša; teologije, kanonskoga prava i medicine, i jedan niži - slobodnih vještina (filozofski fakultet), na kojem se studirao trivium (gramatika, retorika i dijalektika) i quadrivium (aritmetika, geometrija, astronomija i muzika) uz opću kulturu, književnost i nauku. Na tom fakultetu se naročito metodično studirala aristotelova filozofija.[1]

Na čelu svakog fakulteta bio je dekan, a od 14. vijeka dekan filozofskog fakulteta postao je voditelj svih fakulteta univerziteta sa titulom rektora.[1]

U to vrijeme gradili su se brojni koledži za smještaj studenata. Najslavniji od njih postao je - Sorbonne, kog je 1257. osnovao teolog Robert de Sorbon. Njegove predavaonice bile su poprišta brojnih burnih teoloških rasprava, pa se ime - Sorbonne toliko proslavilo da je postalo sinonim za pariški teološki fakultet, ali i za čitav univezitet.[1]

Univerzitet u Parizu vremenom je postao glasnogovornik rimokatoličke ortodoksije, a njegov obrazovni program, se čvrsto ukorjenio na skolastičkoj dijalektici, i postao mu kočnica. Zbog toga je univerzitet dao relativno skromni doprinos humanističkim istraživanjima renesanse.[1]

Njegovo nazadovanje nastavilo se i u vrijeme reformacije i protureformacije, koja je uslijedila nakon nje.[1]

Za vrijeme Francuske revolucije (1789. - 1799) jedno vrijeme nije radio.[1]

Nakon tog perioda uslijedio je period napoleonske restauracije brojnih francuskih institucija, pa je tako - Univerzitet u Parizu postao samo jedna od akademskih institucija novoosnovanog Francuskog univeziteta Neki od njegovih tadašnjih fakulteta, kao teologija, prestali su to biti - 1886., ali su zato drugi , kao što je nauka i farmacija, to postali. Od tad je nastava na univerzitetu - sekularna, nezavisna o političkim ili vjerskim doktrinama.[1]

Sredinom 20. vijeka, kad je Francuski univezitet, kao centralno organizacijsko tijelo visokog školstva, prepustio tu ulogu Ministarstvu za školstvo - Univerzitet u Parizu je ponovno postao moćni naučni i intelektualni centar. Ponovno su na njemu predavali najugledniji profesori, u to vrijeme imao je više od 600 redovnih profesora.[1]

U maju 1968. univezitet je bio centar masovnih studentskih demonstracija i protesnih akcija, što je dovelo do velike političke krize. Nakon tog se pristupilo reorganizaciji francuskog visokog školstva, - stari Univerzitet u Parizu je reorganiziran i podjeljen na više autonomnih univerziteta, koji su studentima omogućili veće sudjelovanje u radu univerziteta.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]