Under Ten Flags

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Under Ten Flags
Sotto dieci bandiere

italijanski poster
Režija Duilio Coletti
Producent Dino De Laurentiis
Scenario Vittoriano Petrilli
Duilio Coletti
Ulrich Möhr
Predložak Schiff 16, die 655 Tage Kaperfahrt des schweren Hilfskreuzers « Atlantis » in den sieben Weltmeeren autor:
Bernhard Rogge & Wolfgang Frank
Uloge Van Heflin
Charles Laughton
Mylène Demongeot
Muzika Nino Rota
Fotografija Aldo Tonti
Montaža Jerry Webb
Studio Dino de Laurentiis Cinematografica
Distribucija Paramount Pictures (SAD)
Datum(i) premijere
15. septembar 1960 (1960-09-15) (SAD)
Trajanje 92 min.
Zemlja  Italija
 SAD
Jezik engleski
Bruto prihod 1,000.000 $ (SAD i Kanada)[1]

Under Ten Flags (it. Sotto dieci bandiere; sh. Pod deset zastava) je italijansko-američki crno-bijeli ratni film snimljen 1960. godine u režiji Duilia Colettija. Djelomično se temelji na knjizi koju je napisao njemački admiral Bernhard Rogge i u kojoj je opisao kako je u Drugom svjetskom ratu kao zapovjednik pomoćne krstarice Atlantis, kamuflirane u brodove neutralnih država, po oceanima plijenio i potapao savezničko teretno brodovlje. Radnja prati paralelno krstarenje Roggea (čiji lik u filmu tumači Van Heflin), ali i nastojanja britanske mornarice na čelu sa admiralom Russellom (čiji lik tumači Charles Laughton) da locira i uništa tajanstveni i naoko neuhvatljivi njemački brod. Film se snimao na Siciliji i, prema svjedočenju francuske glumice Mylène Demongeot, Laughton je na setu uživao apsolutni autoritet te mu je dozvoljeno da sam režira scene u kojima se pojavljuje njegov lik. Rogge je, pak, u filmu, iako nominalno negativac, prikazan kao častan čovjek koji se humano ophodio prema zarobljenicima, a što odgovara historijskim zapisima i svjedočenjima. S druge strane, scena u kojoj Britanci lokaciju Roggeovog broda doznaju krađom njemačke knjige šifara nije autentična, jer je lokacija utvrđena zahvaljujući razbijanju njemačke šifre od strane tima u Bletchley Parku; ti su podaci, međutim, u vrijeme snimanja još uvijek bili državna tajna, pa su se scenaristi morali koristiti fikcijom.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Rental Potentials of 1960", Variety, 4 January 1961 p 47.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]