The Night of the Following Day

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Night of the Following Day
Režija Hubert Cornfield
Producent Elliott Kastner
Scenario Hubert Cornfield
Robert Phippeny
Predložak The Snatchers autor:
Lionel White
Uloge Marlon Brando
Richard Boone
Rita Moreno
Pamela Franklin
Jess Hahn
Muzika Stanley Myers
Fotografija Willy Kurant
Distribucija Universal Pictures
Datum(i) premijere
1968 (1968)
Trajanje 93 min.
Zemlja  Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski
francuski
Budžet 1,5 mil. $[1]

The Night of the Following Day (sh. Noć sljedećeg dana) je britanski kriminalistički film snimljen 1968. godine u režiji Huberta Cornfielda. Predstavlja slobodnu adaptaciju romana The Snatchers Lionela Whitea. Radnja filma prikazuje kako tajkunska kćer (čiji lik tumači Pamela Franklin) prilikom dolaska na jug Francuske postane oteta od strane bande kojoj pripada i njen vozač (čiji lik tumači Marlon Brando), te svjedoči kako se prilikom njenog zarobljeništva među njenim otmičarima javlja napetost i međusobni sukobi.

Whiteov roman je prethodne decenije prije namjeravao ekranizirati Stanley Kubrick, ali je, suočen s načinom na koji je prikaz otmice tadašnji strogi hollywoodski cenzorski kodeks, od toga odustao i umjesto toga snimio The Killing. Cornfield, sa druge strane, nije imao takvih problema, ali su njegovi originalni planovi da glavnu mušku ulogu tumači Richard Boone promijenjeni kada se ispostavilo da bi Brando, koji je uživao status mnogo veće zvijezde, mogao ući u projekt. Brando je, pak, na setu iskazivao duboki prijezir prema scenariju, režiseru i ostatku ekipe, pa se tako namjerno na setu pojavljivao pijan, smijao u kadrovima, a na kraju čak pokušao zavesti Cornfieldovu suprugu u isključivoj namjeri da ga ponizi. Na kraju je Boone, angažiran za ulogu psihopatskog negativca, a koji je sa Brandom bio u boljim odnosima, dovršio režiju nekih scena.

The Night of the Following Day se isticao izuzetno neobičnom završnicom, ali je uglavnom dobio loše kritike i mnogi su držali da njime počinje sumrak Brandove karijere. U SAD je, pak, studio Universal Pictures nekoliko godina kasnije napravio specijalnu verziju filma namijenjenu prikazu na tamošnjim TV-stanicama, a iz koje su izbačene sve scene eksplicitnog nasilja i konzumacije droge; s obzirom da je film bio prekratak, jednostavno su odlučili dosnimiti scene koje okvirno imaju neke veze sa zapletom, ali sa potpuno novim glumcima i u losanđeleskim studijima koji su izgledom potpuno odudarali od francuskih lokacija korištenih za originalnu verziju. Ta je verzija, međutim, odbačena kada se film konačno pojavio na DVD-izdanju koje koristi originalni materijal.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Alexander Walker, Hollywood, England, Stein and Day, 1974 p345

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]