Teodozije Stariji

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Flavije Tedozije (latinski: Flavius Theodosius, ? - 376), poznat i kao Teodozije Stariji, odnosno Grof Teodozije bio je rimski vojskovođa iz doba kasnog Carstva, poznat kao otac cara Teodozija I. Prema nekim izvorima, otac mu se zvao Honorije, a 330-ih ili 340-ih se oženio za suprugu Termaniju, koja mu je u gradu Kauka (današnja Coca u Španiji) rodila dvoje sinova - Teodozija i Honorija. Godine 368. Teodoziju je car Valentijan I dao čin comesa [1] i poslao u Britaniju da ukloni kaos izazvan tzv. Barbarskom zavjerom. Teodozije je uspješno pacificirao provinciju, a prilikom pohoda su zajedno sa njim bili mladi Teodozije i budući uzurpator Magnus Maksim. Valentijan mu je nakon toga dao čin magister equitum praesentalis, i na tom je mjestu 370. uspješno suzbio napad Alemana preko Rajne. Godine 373. je poslan u Mauretaniju gdje je ugušio ustanak uzurpatora Firma, ali je nedugo potom uhapšen, odveden u Kartaginu i pogubljen 376. Teodozije je, kao i većina pripadnika tadašnje rimske aristokracije, bio kršćanin, ali je kršten tek nedugo prije pogubljenja. Njegov sin Teodozije je pao u nemilost i bio prognan u Galeciju odakle će biti rehabilitiran poslije bitke kod Hadrianpolja 378.

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. titula od koje potiče današnji grof