Suvobor

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije

Suvobor je planina u Srbiji, nalazi se oko 120 -{km}- južno od Beograda, sa najvišim vrhom od 864 -{m}-. između Rajca i Maljena. Predstavlja hidrografsko čvorište između pritoka Zanadne Morave i Kolubare. Prekriven je mladim hrastovim šumama (u uvalama) i šumskim kulturama četinara koje pokrivaju njegov najveći deo. Na lokalitetu Ravna Gora je bukova šuma koja je opasana vodotokom Grab. Unutar nje se nalazi Mokra pećina koja je jedno od izvorišta Graba. Na Suvoboru ima dosta divljači (srna, zec, fazan) i teren je vrlo atraktivan za lovce.

Spomenik 1300 kaplara na Rajcu

Suvobor je bogat izvorima i vodnim tokovima. Ispod njegovih vrhova su izvorišta Dičine, Čemernice i njihovih pritoka. Kako planina Suvobor predstavlja lep pejsažni prostor, na čitavom našem području raspolaže sa najviše elemenata divljine.

Suvobor - lovište se nalazi na planini Suvobor (38 -{km}- od Gornjeg Milanovca). Prostire se na površini od 7.740 hektara, a love se srneća divljač, zec i jarebica. Lovci se mogu smestiti na Rajcu ili u hotelima u Gornjem Milanovcu i Ljigu.

Okolina[uredi - уреди | uredi izvor]

Banja Vrujci se nalazi u severozapadnom delu Srbije, u podnožju planine Suvobor i Maljen i dolini reke Toplice.

Ravna Gora nalazi se na istorijskoj planini Suvobor, 120 kilometara od Beograda, a osamdesetak od Kragujevca. Svake godine Srpski pokret obnove oraganizuje prevoz do ove lokacije na kojoj je podignut spomenik Draži Mihajloviću i crkva Svetog Georgija.

Ba, selo na obroncima planine Suvobor, poznato je široj javnosti po crkvi iz 14. veka i po savetovanju iz 1943. koji je sazvao đeneral Dragoljub Mihailović.

Kolubarska bitka[uredi - уреди | uredi izvor]

Kolubarska bitka ili Suvoborska bitka jedna je od najvećih i najznačajnijih bitaka između srpske i austrougarske vojske u Prvom svetskom ratu. Vođena je 30 dana na frontu od 200 kilometara, protiv dva puta brojnije i nemerljivo bolje opremljene austrougarske vojske.

U Struganiku, na obroncima Suvobora i Maljena nalazi se rodna kuća vojvode Živojina Mišića koja predstavlja memorijalni kompleks istorijsko-etnografskog karaktera. Postava se sastoji iz dva dela, istorijskog i etnološkog. U sobnim prostorijama je tematska postavka koja prikazuje ličnost Živojina Mišića u kontekstu istorijskog zbivanja krajem prošlog i početkom ovog veka, s akcentom na one događaje u kojima je vojvoda odigrao značajnu ulogu.

Seoski turizam[uredi - уреди | uredi izvor]

Suvoborski kraj ima dugu tradiciju u seoskom turizmu.

Sela Ba, Slavkovica, Planinica, Gornji Banjani i Prislonica u suvoborskom kraju, uz golijska sela ivanjičkog kraja i sela okoline Kosjerića i Arilja, već više decenija predstavljaju okosnicu seoskog turizma Srbije i afirmisana su i van granica naše zemlje.

Predeli istočnih ogranaka Valjevskih planina sa Rajcem kao već izgrađenim turističkim centrom, netaknutom prirodom Ravne Gore, Riora i Suvobora i Koštunićima postali su centar ekološki zdrave poljoprivredne proizvodnje, prerade prehrambenih proizvoda vrhunskog kvaliteta sa definisanim geografskim poreklom i turizmu u znaku prirodnih i kulturno-istorijskih vrednosti kraja, pod sloganom “Spoj prirode i tradicije”. Brojne već afirmisane manifestacije (Kosidba na Rajcu, Vidovdan u Koštunićima, Dani šljiva, Cvet livada u Leušiću i dr.) predstavljaju idealnu i dobro smišljenu osnovu integralnog razvoja regiona sa eko-turizmom kao krunom razvoja.

Valjevske planine[uredi - уреди | uredi izvor]

Valjevskim planinama, ili tzv. "Valjevskom gredom" označava se izduženi pojas brdsko-planinskog terena koji, kao izrazito orografska celina predstavlja prirodnu granicu prostiranja područja Severozapadne Srbije prema jugu. Ovaj pojas pruža se na dužini od preko 50 -{km}-. Valjevske planine su izdužene u pravcu zapad-istok, dižući se sa površi od 600 -{m}-. U sklopu Valjevskih planina su sledeće celine: Medvednik (1247), Jablanik (1274), Povlen (1346), Maljen (1103) i Suvobor (864). Na severozapadu, Valjevske planine se nastavljaju pojasom Podrinskih planina, zatim se na zapadu preko Drine i planine Jelice povezuju sa ostalim planinama dinarskog sistema, dok su na istoku, izvorišnim kracima reke Ljig - odnosno Nakučanskom presedlinom odvojene od Rudnika. Unutrašnji, severni deo luka Valjevskih planina zatvara basen sliva Kolubare, a spoljašni luk je u svom jugozapadnom delu eksponiran prema dolini Drine, i prema dolini Zapadne Morave - na jugu.

Predeli krajnjih istočnih ogranaka Valjevskih planina sa Rajcem kao već izgrađenim turističkim centrom, netaknutom prirodom Ravne Gore, Riora i Suvobora i Koštunićima postali su centar ekološki zdrave poljoprivredne proizvodnje, prerade prehrambenih proizvoda vrhunskog kvaliteta sa definisanim geografskim poreklom i turizmom u znaku prirodnih i kulturno-istorijskih vrednosti kraja, pod sloganom “Spoj prirode i tradicije”. Brojne već afirmisane manifestacije (Kosidba na Rajcu, Vidovdan u Koštunićima, Dani šljiva, Cvet livada u Leušiću i dr.) predstavljaju idealnu i dobro smišljenu osnovu integralnog razvoja regiona sa eko-turizmom kao krunom razvoja.

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]