Sunčanica (film)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Disambig.svg Za ostale upotrebe, v. Sunčanica.
Солнечный удар
Režija Nikita Mihalkov
Producent Leonid Vereščagin
Scenario Vladimir Mojsejenko
Nikita Mihalkov
Aleksandar Adabašijan
Predložak Sunčanica and
Prokleti dani; autor:
Ivan Bunjin
Uloge Mārtiņš Kalita
Victoria Solovyova
Miloš Biković
Muzika Eduard Artemjev
Fotografija Vladislav Opeljants
Montaža Svetolik Zajc
Studio TriTe
Distribucija DreamTeam Media
Datum(i) premijere
3. oktobar 2014 (2014-10-03) (Beograd)
Trajanje 180 min.
Zemlja  Rusija
Jezik ruski
Budžet $21 mil.
Bruto prihod 1,693.797 $[1]

Sunčanica (rus. Солнечный удар) ruska je istorijska filmska drama u režiji Nikite Mihalkova iz 2014. Scenario je delimično zasnovan na kratkoj priči Sunčanica i dnevniku Prokleti dani ruskog nobelovca Ivana Bunjina. Radnja se odigrava u vojnom logoru 1920. za vreme Crvenog terora na Krimu, gde su zarobljeni Belogardisti, među kojima se nalazi i neimenovani poručnik. Poručnik, pokušavajući da odgovori na sopstveno pitanje kako je došlo do takvog haosa, priseća se leta 1907, kada se strastveno zaljubio u neznanku na rečnom parabrodu. U pozadini događaja na osunčanom brodu prikazuje se niz korumpiranih, lenjih, taštih i poročnih pojedinaca, sa sugestijom da sve istorijske tragedije, pa i tragedija ruske istorije dvadesetog veka, započinju mnogo ranije u sitnicama na koje niko ne obraća pažnju.

Ova dva plana odigravanja radnje suprostavljena su i na formalnom nivou. Sećanja iz 1907. dočarana su živim bojama, osunčanim pejzažima, dinamičnim kadrovima i elementima magičnog realizma, dok su scene u logoru obojene paletom mračnijih boja i sumornim pejzažima. Takođe, scene u logoru sadrže niz referenci na propagadne sovjetske filmove, uključujući i referencu na scenu sa kolicima za bebe iz filmskog remek-dela Oklopnjača Potemkim, koju je Mihalkov snimio na istim stepenicama u Odesi, na kojima je Sergej Ajzenštajn 1925. snimio svoju čuvenu scenu.[2] Glavne uloge su dodeljene nepoznatim glumcima, dok je jedna od sporednih uloga dodeljena srpskom glumcu Milošu Bikoviću.

Pošto je završen neposredno nakon izbijanja Krimske krize, film o ruskoj istoriji na Krimu se nije dopao selektorima Filmskog festivala u Veneciji, te su odbili da ga uvrste u takmičarski program. Nakon ovog odbijanja, Mihalkov je odlučio da se svetska premijera održi u Beogradu, kao vid obeležavanja sećanja na Srbiju, koja je primila mnogobrojne belogardiste i ruske izbeglice nakon Oktobarske revolucije.[3] Film je mahom bio ignorisan i kritikovan na zapadu kao Putinova propaganda, dok je u Rusiji izazvao oprečna mišljenja i izazvao različite polemike u društvu.[4]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]