Subarktička klima

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Subarktička klima
Karta sa regijama svijeta koje imaju Subarktičku klimu sa njenim podtipovima; Dfc, Dwc, Dfd, Dwd
Karta sa regijama svijeta koje imaju Subarktičku klimu sa njenim podtipovima; Dfc, Dwc, Dfd, Dwd

Subarktička klima ili Borealna klima je tip klime koju karakteriziraju oštre duge zime, i kratka prohladna ljeta sa malo vedrih dana. Jedna od njenih najvećih karakteristika je relativno malo oborina, koje padnu uglavnom u obliku snijega, i niska vlažnost.

Karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Taj tip klime prostire se sjeverno od pojasa Vlažne kontinentalne klime, od oko 50 ° do 70 ° geografske širine, preko velikog pojasa kontinenalne mase od Aljaske do Newfoundlanda u Sjevernoj Americi, te od sjeverne Skandinavije do Sibira u Evroaziji. [1]Na taj tip klime može se naići i po krajevima južno od tog područja na visokim planinama Turske, Irana, Tadžikistana i po istočnom Washingtonu, Oregonu i Idahu.

Po Köppenova klasifikacija klime, taj tip klime ima slijedeće podtipove; Dfc, Dwc, Dfd i Dwd. [1]

U Aziji sibirska anticiklona, uzrokuje dotjecanje polarnog zraka u unutrašnjost kontinenta, što često rezultira ekstremno niskim zimskim temperaturama između - 40 - 50 °C. S druge strane po Sjevernoj Americi temperature nisu toliko niske, ali je i tamo jako hladno. Punih šest do osam mjeseci srednja mjesečna temperatura je ispod nule, a samo 50 do 90 dana godišnje se popne iznad te vrijednosti, ali snijeg i nadalje prekriva zemlju i dugo nakon toga. Ljeta su kratka i blaga, s dugim danima, tad padne i najviše kiša pod uticajem ciklona sa oceana, koji donesu fronte kišonosnih oblaka. Srednja ljetna temperatura rijetko prelazi 16 °C, osim po unutrašnjosti gdje se temperature znaju popesti i do 25 ° C. Zbog tih temperaturnih ekstrema, Subarktička klima ima najveći godišnji temperaturni raspon od svih tipova klima na Zemlji. Prosječno je veći od 30 ° C, a u nekim krajevima kao u centralnom Sibiru iznosi 60 ° C, iako primorski krajevi nemaju toliko velike razlike. [1]

Prosječna godišnja količina oborina iznosi su uglavnom manje od 500 mm, a one padaju uglavnom ljeti. Nešto veću količinu imaju primorski krajevi, koji su blizu toplih morskih struja. Ti krajevi generalno imaju nešto ujednačeniju klimu, pa bi se ih dalo svrstati u razred Primorske subarktičke klime. Područja s izrazito suhim zimama, što odgovara Köppenovim tipovima klime Dfc i Dwc, rasprostranjena su po istočnom Sibiru, kao i po regijama u kojima za zime vladaju snažne anticiklone koje onemogućuju prodor toplog vlažnog zraka. [1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 "Continental subarctic climate" (engleski). Encyclopædia Britannica Online. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/134997/continental-subarctic-climate. pristupljeno 18. 01. 2013.. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]