Srednjovjekovni latinski jezik

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Srednjovjekovni latinski)
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Srednjovjekovni latinski
Latinitas medii aevi
Govori se u
Region
Ukupno govornici
Jezička porodica Indoevropski jezici


>Italski jezici
->Latinofaliskanski jezici
-->Latinski jezik
--->

Jezički kodovi
ISO 639-1 Nema
ISO 639-2
ISO 639-3
Europe 1000.jpg

Srednjovjekovni latinski (orginalno Latinitas medii aevi ili Media Latinitas - lat-med[1]) je izumrli oblik latinskog, koji se govorio tokom srednjeg vijeka.[2]

Srednjovjekovni latinski prije svega bio je jezik malog broja učenih ljudi - lingua franca kojim su oni međusobno komunicirali. To je bio i liturgijski jezik kalcedonskog kršćanstva i katoličke crkve, ali i jezik nauke, literature, zakonodavstva i administracije. I pored toga što su većina njegovih govornika i korisnika bili svećenici ili ljudi stasali unutar crkve, srednjovjekovni latinski ne treba brkati sa crkvenolatinskim.[2]

Ne postoji stvarni konsenzus o točnoj granici kad završava klasični latinski i započinje srednjovjekovni latinski. Pojedini lingvisti smatraju da se pojavio zajedno sa usponom ranocrkvenolatinskog sredinom 4. vijeka, a po drugima se to dogodilo tek početkom 5. vijeka, dok neki smatraju da se to desilo kad se počelo pisati romanskim jezicima umjesto latinskim dakle negdje tek početkom 10. vijeka.[2]

Govorio se do početka 14. vijeka kad ga je istisnuo renesansni latinski.[2]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]