Sijenska škola
Sijenska škola slikarstva procvjetala je u Sijeni, Italija između 13. i 15. vijeka i jedno se vrijeme nadmetala sa Firencom, iako je bila konzervativnija, naklonjenija dekorativnoj ljepoti i elegantnoj gracioznosti kasne gotike. Njeni najvažniji predstavnici su Duccio, čiji opus pokazuje bizantski utjecaj; njegov učenik Simone Martini; Pietro i Ambrogio Lorenzetti; Domenico i Taddeo di Bartolo; Sassetta i Matteo di Giovanni. Za razliku od naturalističke firentinske umjetnosti, u sijenskoj umjetnosti postoji mistička crta, karakterizirana čestim fokusiranjem na čudesne događaje, obraćanjem manje pažnje na proporcije, iskrivljavanjem vremena i prostora i često bajkovitim obojenjem. U 16. vijeku maniristi Beccafumi i Il Sodoma radili su tu. Dok je Baldassare Peruzzi rođen i obučen u Sijeni, njegova glavna djela i stil odražavaju njegovu dugu karijeru u Rimu. Ekonomski i politički pad Sijene do 16. vijeka i njeno konačno potčinjavanje Firenci najvećim su dijelom zaustavili razvoj sijenskog slikarstva, iako je to također značilo da dobar dio sijenskih djela u crkvama i javnim građevinama nije bio odbačen ili uništen novim slikama ili ponovnom izgradnjom. Sijena ostaje izvanredno očuvan talijanski grad iz kasnog srednjeg vijeka.
- Girolamo di Benvenuto
- Giacomo Pacchiarotti
- Girolamo del Pacchia
- Domenico Beccafumi
- Il Sodoma (Giovanni Antonio Bazzi)
- Riccio Sanese (Bartolomeo Neroni)
- Timothy Hyman; Sienese Painting, Thames & Hudson, 2003 ISBN 0-500-20372-5.
- ↑
„Matteo da Sienna”. Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. 1913.
- Pope-Hennessy, John & Kanter, Laurence B. (1987). The Robert Lehman Collection I, Italian Paintings. New York, Princeton: The Metropolitan Museum of Art in association with Princeton University Press. ISBN 0870994794. (pogledati indeks)
- Talijanske slike : katalog kolekcije Metropolitan muzeja umjetnosti : sijenska i srednjotalijanska škola, katalog zbirka koja sadrži informacije o umjetnicima i njihovim djelima (pogledati indeks)