Sardinski jezik
| Sardinski jezik | |
|---|---|
| Sardu | |
| Države |  Italija |
| Regije | Sardinija |
| Broj govornika | 1 200 000 [1] |
| Jezična porodica | Indoevropski jezici
|
| Pismo | latinica |
| Službeni status | |
| Regulator | Limba Sarda Comuna |
| Jezični kodovi | |
| ISO 639-1 | sc |
| ISO 639-2 | srd |
| ISO 639-3 | – – inkluzivni kod Individualni kodovi: srd – sardinskisro – kampidanesesdn – galuresesrc – logudoresesdc – sasarese |
 | |
Sardinski jezik (sardinijski; lokalno: sardu, ili na kampidaneseu: limba sarda) je jedan od romanskih jezika koji se govori na Sardiniji.[2]
To je makrojezik jer je to čitava skupina jezika / po nekima samo dijalekata [2] a to su; kampidanese (sro), logudorese (src), sasarese (sdc) i galurese (sdn).[3]
Po svojim leksičkim i gramatičkim svojstvima je najsličniji vulgarnom latinskom od svih modernih romanskih jezika.[2]
Dijalektom logudorese govori se po centralnoj Sardiniji, kampidanese se govori na jugu otoka, sasarese na sjeverozapadu a galurese na sjeveroistoku.[2]
Sardinski jezik nema neki standardizirani oblik, osim Sarda illustre, jezika namjenjenog literatima, kojim se i danas pišu pjesme u duhu narodnih, koji se oslanja na logudorese.[2]
Prvi pisani tekstovi na sardinskom pojavili su se oko 1080. to su bili ugovori.[2]
