Sabri Hamiti

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Sabri Hamiti
Biografske informacije
Rođenje 10. maj 1950. (1950-05-10)
Donja Dubnica (Podujevo), Kosovo, Jugoslavija
Obrazovanje
Zanimanje
  • Pjesnik
  • pisac
  • književni kritičar
Opus
Jezik Albanski

Sabri Hamiti (Donja Dubnica kraj Podujeva, 10. maj 1950) je kosovski pisac albanske narodnosti.[1]

Život i djelo[uredi - уреди | uredi izvor]

Diplomirao je albanologiju na Filozofskom fakultetu Sveučilišta u Prištini. Studij književnosti nastavio je u Zagrebu i Parizu.[1]

Hamiti je autor brojnih svezaka proze, poezije i drame, kao i inovativnih književnih kritika.[2] Piše pjesme zasićene simbolima (Čovjek umire mladalb. Njëriu vdes i ri, 1972; Posljednja stranicaalb. Faqe e fund, 1973; Ilirski rod – alb. Trungu Ilir, 1979), eseje (Varijantealb. Variante, 1974) i književne kritike. Okušao se i u romanu: Sto godina samoće (alb. Njëqind vjet vetmi, 1976). Prati suvremenu zapadnoeuropsku književnost te prevodi književnoteoretska djela, osobito s francuskog jezika.[1]

Među drugim zbirkama pjesama jesu: Thikë harrimi (sh. Nož zaborava, Priština, 1975), Leja e njohtimit (sh. Osobni dokumenti, Priština, 1985), Kaosmos (Priština, 1990) i ABC (Priština, 1994).[2]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 „Hamiti, Sabri”. Hrvatska enciklopedija, mrežno izdanje. Leksikografski zavod Miroslav Krleža. 2021. http://www.enciklopedija.hr/Natuknica.aspx?ID=24264. Pristupljeno 1 maj 2021. 
  2. 2,0 2,1 Robert Elsie. „Sabri Hamiti”. Albanian Literature. http://www.albanianliterature.net/authors/modern/hamiti/index.html. Pristupljeno 1 maj 2021.