Robert Stewart, vikont Castlereagh

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
The Most Honourable
Markiz od Londonderryja
KG  PC 
Lord Castlereagh Marquess of Londonderry.jpg
ministar vanjskih poslova
Na položaju
4. mart 1812 – 12. august 1822
Monarh
Premijer Earl Liverpool
Prethodi Markiz Wellesley
Slijedi George Canning
vođa Doma komuna
Na položaju
4. mart 1812 – 12. august 1822
Monarh
  • George III
  • George IV
Premijer Earl Liverpool
Prethodi Hon. Spencer Perceval
Slijedi George Canning
ministar rata i kolonija
Na položaju
1807–1809
Monarh George III
Premijer Vojvoda od Portlanda
Prethodi William Windham
Slijedi Earl Liverpool
Na položaju
1805–1806
Monarh George III
Premijer Hon. William Pitt Mlađi
Prethodi Earl Camden
Slijedi William Windham
Predsjednik Kontrolnog odbora
Na položaju
1802–1806
Monarh George III
Premijer
Prethodi Earl od Dartmoutha
Slijedi Lord Minto
Chief Secretary for Ireland
Na položaju
1798–1801
Monarh George III
Premijer William Pitt Mlađi
Prethodi Thomas Pelham, 2. earl od Chichestera
Slijedi Charles Abbot, 1. baron Colchester
Lični detalji
Rođenje Robert Stewart
18. jun 1769. (1769-06-18)
Dublin, Irska
Smrt 12. august 1822. (dob: 53)
Woollet Hall, Kent, Engleska, UK
Uzroknbsp;smrti samoubistvo
Nacionalnost irska
Politička stranka
Supružnik/ci Lady Amelia Hobart
Roditelji
Alma mater St. John's College, Cambridge
Religija prezbiterijanstvo
Potpis

Robert Stewart, 2. markiz Londonderry, KG  PC  (18. jun 1769 – 12. august 1822), najpoznatiji po tituli Lord Castlereagh, bio je anglo-irski političar, državnik i diplomat, najpoznatiji po tome što je služio kao šef britanske diplomacije u posljednjim godinama Napoleonskih ratova te po njihovom završetku zajedno sa svojim austrijskim kolegom Metternichom na Bečkom kongresu stvorio sistem međudržavnih saveza koji će sljedeći vijek biti temeljem relativnog mira na evropskom kontinentu. Prije toga je bio jedan od najistaknutijih anglo-irskih političara u Kraljevini Irskoj, te se istakao pri gušenju ustanka 1798., a kasnije bio jedan od najzaslužnijih ličnosti za Zakone u Uniji kojom je stvoreno Ujedinjeno Kraljevstvo Velike Britanije i Irske. Njegovo suparništvo sa ministrom i budućim premijerom Georgeom Canningom je godine 1809. dovelo do dvoboja u kome je ranio Canninga. Pred kraj života je postao žrtvom duševnog rastrojstva prilikom koga je počinio samoubistvo prerezavši grkljan nožem.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]