Rimski promagistrat

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Promagistrat)
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Drevni Rim
Roman SPQR banner.svg

Članak je dio serije:
Politika i uprava
Drevnog Rima


Periodi
Rimsko Kraljevstvo
753. pne.510. pne.

Rimska Republika
510. pne.27. pne.
Rimsko Carstvo
27. pne.476. n.e./1453

Principat
Zapadno Carstvo

Dominat
Istočno Carstvo

Redovni magistrati

Konzul
Pretor
Kvestor
Promagistrat

Edil
Tribun
Cenzor
Guverner

Izvanredni magistrati

Diktator
Magister Equitum
Konzularni tribun

Rex
Triumviri
Decemviri

Titule
Imperator

Legatus
Dux
Officium
Praefectus
Vicarius
Vigintisexviri
Lictor

Magister Militum
Imperator
Princeps senatus
Pontifex Maximus
Augustus
Caesar
Tetrarh

Institucije i pravo
Rimski Ustav

Rimski Senat
Cursus honorum
Rimske skupštine
Kolegijalnost

Rimsko pravo
Rimsko državljanstvo
Auctoritas
Imperium


Druge države
pogledaj  razgovor  uredi

Promagistrat je bio rimski funkcioner koji je imao vlast i nadležnosti magistrata, ali nije vršio magistratske funkcije. Promagistrati su uspostavljeni za vrijeme rimske republike, s ciljem da obezbjede da Rim ima svoje namjesnike u svim prekomorskim teritorijama, a ne da svake godine biraju sve više magistrata. Promagistrati su bili imenovani ukazom senata (lat. Senatus consultum). Kao i svi akti senata, i ova imenovanja nisu bila potpuno legalna i rimske narodne skupštine su mogle poništiti imenovanja i imenovati nove.

Promagistrati su mogli biti prokvestori (umesto kvestora), propretori (umesto pretora) i prokonzuli (umesto konzula). Promagistrati su imali jednak autoritet nad svojom provincijom kao odgovarajući magistrati nad Rimom i imali su isti broj liktora u pratnji.

Takođe je postojao prokurator koji je originalno upravljao provincijskim finansijama. Prokurator nije imao magistratsku vlast, ali kada im je car Klaudije dao vlast, omogućio im je da mogu upravljati provincijom.

Institucija promagistrata je nastala zvog toga što su Rimljani smatrali neprimerenim da nastave povećavati broj redovnih magistrata kako bi mogli upravljati novoosvojenim provincijama.

Provincijalni namjesnik je skoro imao neograničenu vlast nad svojom provincijom i maksimalno je opterećivao populaciju novim porezima i nametima. Imao je takođe puni imunitet od krivičnog gonjenja za vrijeme svoje službe. Bilo je gotovo uobičajeno da se provincijski namjesnici ponovo kandiduju za istu službu kako bi izbjegli krivično gonjenje.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]