Primorsk, Kalinjingradska oblast

Izvor: Wikipedia
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Primorsk
Željeznička stanica
Željeznička stanica
Koordinate: 54°44′N 20°01′E / 54.733°N 20.017°E / 54.733; 20.017
Država  Rusija
Federalni subjekt Kalinjingradska oblast
Rajon Baltijski
Osnovan 1268.[1]
Površina
 - Ukupna 5.237 km²
Visina 10[1]
Stanovništvo (2020.)
 - Grad 1,921[1]
 - Gustoća 366.8 stan. / km²[1]
Vremenska zona UTC+1 (UTC+2)
Poštanski broj 238510[1]
Pozivni broj 40152[1]
Karta
Primorsk na karti Kalinjingradska oblast
Primorsk
Primorsk
Pozicija Primorska u Kalinjingradskoj oblasti

Primorsk (ruski: Примо́рск, njemački: Fischhausen) je gradić od 1,921 stanovnika[1] na zapadu ruske Kalinjingradske oblasti.[2] .

Geografske karakteristike[uredi | uredi kôd]

Primorsk se nalazi na jugozapadu Sambijskog poluotoka, na dnu istoimenog dubokog zaljeva, udaljen 33 km zapadno od Kalinjingrada.

Historija[uredi | uredi kôd]

Još 1243. puno prije nego što je Sambijski poluotok osvojen 1252./53., on je podijeljen, i to tako da su dvije trećine pripale Teutonskom viteškog redu, a jedna Katoličkoj crkvi.[2]

Historija tog grada vezana je uz Sambijsku biskupiju, koja je osnovana 1243. sa sjedištem u Königsbergu.

Na mjestu na kom se danas nalazi Primorsk vjerojatno je i prije dolaska Teutonskog reda postojalo ribarsko naselje Schonewik. Tu je drugi sambijski biskup Heinrich von Strittberg oko 1269. počeo graditi masivni kameni zamak, za rezidenciju, koja je nazvana Bischofshusen (ili Vyschuzin za biskupa Jacobusa 1344.-1357.) na kraju je to postalo Fischhausen kako je glasilo ime mjesta do 1945.[2]

Tako je Fischhausen postao biskupska rezidencija, čak je jedno kraće vrijeme između 1285.-1302. bio i sjedište Katedralnog kaptola, jer je imao bolju crkvu, ali je on vraćen u Königsberg, kad je dobio odobrenje da podigne vlastitu katedralu.[2]

Nakon protestantske reformacije Teutonski viteški red je 1525. sekulariziran, tad je i posljednji sambijski biskup Georg von Polentz prešao na luteranizam, pa odtad Fischhausen nije više biskupska rezidencija. Odatad je malo pomalo izgubio značaj, čak mu ni dolazak željeznice 1865. nije pomogao, jer njegova luka bez zaleđa nije mogla konkurirati Königsbergu.[2]

Teško je razoren 1945. od strane Crvene armije, pa je malo tog ostalo od starog Fischhausena, a promjenjeno mu je i ime u Primorsk.

Nakon Drugog svjetskog rata životario je kao beznačajni gradić Kalinjingradske oblasti. Krajem 20. vijeka proširena je luka i izgrađen terminal za pretovar nafte, koji je počeo sa radom 2001. Nafta se isporučuje 455 km dugim "Baltičkim naftovodom".[2]

Izvori[uredi | uredi kôd]

Vanjske veze[uredi | uredi kôd]