Pridvorica
| Pridvorica | |
|---|---|
| Osnovni podaci | |
| Država |  Bosna i Hercegovina |
| Entitet | Republika Srpska |
| Opština/Općina | Gacko |
| Stanovništvo | |
| Stanovništvo (1991) | 13 |
| Geografija | |
| Koordinate | 43°19′42″N 18°28′55″E / 43.3283°N 18.4819°E |
  Pridvorica Pridvorica (Bosne i Hercegovine) | |
Koordinate: 43° 19′ 42" SGŠ, 18° 28′ 55" IGD
Pridvorica je naseljeno mjesto u Bosni i Hercegovini u opštini Gacko koja pripada entitetu Republika Srpska. Na popisu stanovništva 1991. u njemu je živjelo 13 stanovnika.[1]
Selo Pridvorica nalazi se sjeverozapadno od Gacka, u Boračkoj uvali u gornjem tijeku rijeke Neretve, oko 12 km od Čemernog, prijevoja koji se nalazi na glavnom putu Foča – Gacko. Selo je smješteno na hiljadu metara nadmorske visine.
Pridvorica je pripadala srednjovjekovnoj župi Viševi (Borač), koja je bila u posjedu Sandalja Hranića i Hercega Stefana. Kod zaseoka Šusteri (raspoređena u tri skupine), nalazila se srednjovjekovna nekropola sa 111 stećaka. I kod zaseoka Stoičić, u dvorištu džamije, nalazi se nekropola sa 24 stećka. U julu 1465. godine, Osmanlije su napale hercegovu zemlju pod zapovjedništvom bosanskog sandžak-bega Isa-bega Isakovića i cijelo područje osvajaju do 1469. Ovaj dio prvo je ušao u vilajet i kadiluk Drina, odnosno Foča. Na teritoriji spomenutog kadiluka u prvoj polovini 16. stoljeća osnovana su tri nova kadiluka: mostarski, cernički i nevesinjski. Cernica je postala središte Gatačke nahije, a središte istoimenog kadiluka postala je prije 1532. godine.
Džamija u Pridvorici izgrađena je u drugoj polovini 19. stoljeća, i proglašena je nacionalnim spomenikom. U posljednjim ratnim dešavanjima (1992–1995) džamija je potpuno porušena.[2]
Do početka Drugog svjetskog rata, u Pridvorici je živjelo većinsko srpsko stanovništvo. U noći, na pravoslavni Božić, 7. januara 1942. godine, pripadnici muslimanskih ustaških jedinica su počinili stravičan zločin nad srpskim stanovništvom Pridvorice. Tom prilikom je zarobljeno i ubijeno kompletno srpsko stanovništvo ovoga sela, najmanje 186 žitelja, a među njima veliki broj staraca, žena i djece. Najveći dio žrtava u ovom zločinu nastradao je hladnim oružjem (noževi, sjekire, mačete, žica) ili su pak živi spaljivani u svojim kućama ili pomoćnim objektima (štalama).
Kao svjedok postojanja srpskog stanovništva u Pridvorici je jedino ostala Crkva Svetog kneza Lazara, koju je 1936. godine podigao neimar Vule Skoko sa mještanima, koja je takođe spaljena u toku pokolja na Božić 1942. godine, skupa sa zatvorenim srpskim mještanima. Jedna manja obnova uslijedila nakon Drugog svjetskog rata.
Džamija u Pridvorici izgrađena je u drugoj polovini 19. stoljeća, i proglašena je nacionalnim spomenikom. U posljednjim ratnim dešavanjima (1992–1995) džamija je potpuno porušena.[3]
Pravoslavni hram je u potpunosti obnovljen i osveštan 26. jula 2009. godine i pripada Drugoj Gatačkoj Parohiji. Posmrtni ostaci Srba stradalih na Božić 1942. godine su 17. aprila iste godine sahranjeni u dvije grobnice pored spaljenog i porušenog hrama, a u kriptu hrama preneseni su u toku obnove, tek 29. novembra 2006. godine.
| Nacionalnost | 1991. |
| Srbi | 0 |
| Muslimani | 13 |
| Hrvati | 0 |
| Jugosloveni | 0 |
| ostali | 0 |
| Ukupno | 13 |
 | Ovaj dio članka je u začetku. Pogledajte kako uređivati članak i pomozite Wikipediji u njegovom proširenju. |
- ↑ Nacionalni sastav stanovništva - Rezultati za Republiku po opštinama i naseljenim mjestima 1991.. Sarajevo: Izdanje Državnog zavoda za statistiku Republike Bosne i Hercegovine.
- ↑ „Nacionalni spomenik”. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-03. Pristupljeno 2016-03-18.
- ↑ „Nacionalni spomenik”. Arhivirano iz originala na datum 2016-03-03. Pristupljeno 2016-03-18.
- Slika munare Arhivirano 2016-03-06 na Wayback Machine-u
