Površinski pritisak

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Ne poistovećivati sa Površinski napon.

Pojam površinski pritisak ima dvije različite definicije, zavisno od konteksta.

Nauka o atmosferi[uredi - уреди | uredi izvor]

Površinski pritisak često upućuje na atmosferski pritisak na lokaciji na zemljinoj površini. Direktno je proporcionalan masi zraka na toj lokaciji.

Zbog numeričkih razloga, atmosferski modeli kao što su opći modeli cirkulacije (GCM-ovi) obično predviđaju bezdimenzioni logaritam površinskog pritiska.

Prosječna vrijednost površinskog pritiska na Zemlji je 985hPa.[1] Ovo je u suprotnosti sa srednjim pritiskom na nivou mora, koji uključuje ekstrapolaciju pritiska za morski nivo lokacije iznad ili ispod nivoa mora. Prosječni pritisak srednjeg nivoa mora (MSL) u International Standard Atmosphere (ISA) je 1013,25hPa, ili 1 atmosfera (Atm), ili 29,92 inča živinog stuba.

Pritisak (P), masa (m), i gravitaciono ubrzanje (g) su međuzavisni formulom P = F/A = (m*g)/A, gdje je A - površina. Atmosferski pritisak je proporcionalan jediničnoj masi površine atmosferske mase iznade te lokacije.

Fizikalna hemija[uredi - уреди | uredi izvor]

Površinski pritisak može se također odnositi na promjenu površinskog napona kao funkcije površine vodene povšine dostupne za svaku molekulu u jednačini. Mjerenje površinskog pritiska je ključ u određivanju monoslojnih osobina.

Površinski pritisak opisuje depresiju površinskog napona ispod vrijednosti za nezagađenog sučeljavanja.[2][3]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Jacob, Daniel J. Introduction to Atmospheric Chemistry. Princeton University Press, 1999.
  2. SHAW, D.J., (1992), Introduction to Colloid and Surface Chemistry, Fourth Edition, Butterworth–Heinemann / Elsevier Science, Oxford. Page 77.
  3. PATERSON, M.P. & SPILLANE, K.T., (1969), “Surface films and the production of sea-salt aerosol”, Quarterly Journal of the Royal Meteorological Society, 95(405), 526–534.