Razlike između izmjena na stranici "Teorije kiselina i baza"

Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bez izmjene veličine ,  prije 3 godine
Branštad-Lorijeva teorija otvorila je mogućnost postojanja jedinjenja koja mogu da reaguju i kao kiseline i kao baze, iako bi po Arenijusovoj teoriji bile klasifikovane ili kao jedne ili kao druge. Među ova jedinjenja, poznata kao [[amfoterno jedinjenje|amfoterna jedinjenja]], spada i [[voda]], koja [[autoprotoliza|autoprotolizom]] daje i protonima bogat H<sub>3</sub>O<sup>+</sup> jon, kao i OH<sup>-</sup>, koja prima protone. Takođe, protolitička teorija dala je i objašnjenje za baznu reakciju amonijaka i drugih sličnih jedinjenja. Naime amonijak na [[azot]]u ima jedan slobodan elektronski par, molekul je [[Hemijska polarnost|polaran]] sa parcijalno negativnim naelektrisanjem na azotu, što sve zajedno čini [[amonijak]] nukleofilnom supstancom koja spremno prima protone gradeći amonijum jon.
 
Kiseline i baze se, po Branštad-Lorijevoj teoriji javljaju u vidu '''konjugovanih parova'''. Po pravilipravilu, slaba kiselina daje jaku konjugovanu bazu, i analogno, jaka baza daje slabu konjugovanu kiselinu. Ovo je posebno interesantno kod poliprotičnih kiselina prilikom njihove postupne disocijacije:
 
:H<sub>2</sub>SO<sub>4</sub> + H<sub>2</sub>O {{unicode|⇌}} HSO<sub>4</sub><sup>-</sup> + H<sub>3</sub>O<sup>+</sup>
Anonimni korisnik

Navigacijski meni