Pljačka Trećeg rajha

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Pljačka Trećeg rajha
Režija Zdravko Šotra
Producent Miroslav Mitić
Scenario Miodrag Andrić
Uloge Dragan Nikolić
Nikola Đuričko
Katarina Žutić
Isidora Minić
Muzika Nenad Milosavljević
Fotografija Vojkan Gostiljac
Datum(i) premijere
17. februar 2004 (2004-02-17)
Trajanje 105 min.
Zemlja SCG
Jezik Srpski

Pljačka Trećeg rajha je srpski film sniman 2004. godine u režiji Zdravka Šotre. Glavne uloge tumače: Dragan Nikolić, Nikola Đuričko, Katarina Žutić i Isidora Minić.

Film je premijerno prikazan 17. februara 2004. u Sava centru.[1]

Sinopsis[uredi - уреди | uredi izvor]

U rano proleće 1941. godine, kad je Hitler počeo da osvaja Evropu, u Beograd su se sjatili najbolji obijači i falsifikatori; među njima i Glavonja i Kalauz. Oni su zavili u crno mnoge banke i znani su policiji širom Evrope. Glavonja (Dragan Nikolić) je inteligentan, poliglota i promišljen tip. Vređa ga kada ga zovu lopovom - on je nadahnuti obijač, spreman za velike poduhvate i ima vrlo razvijenu samosvest o svom umeću. Kalauz (Nikola Đuričko) je njegova suprotnost. Pohlepan je na sve što mu zasija pred očima, sklon je usputnim sitnim krađama, dosta je skromne pameti i - „glup“, kako to za njega kaže njegov ortak. Njegovom krivicom „pali“ su na prvom poduhvatu u Beogradu. Priča počinje hapšenjem Glavonje i Kalauza nakon jedne njihove operacije. Pošto sebe smatraju elitom među zatvorenicima, nisu mogli da jedu zatvorsku hranu, pa su sebi dozvolili da se sami posluže oficirskom hranom, zbog čega su završili u samici. Kada je Kraljevinu Jugoslaviju, kao i veliki deo Evrope, okupirala Nemačka, i Glavonja i Kalauz postaju nemački zatvorenici. Nemci su se 1941. uselili u najlepše vile u Beogradu, među njima i nemački pukovnik sa lepom mladom ženom. Pošto nije znao da otvori kasu koju je zatekao u vili, pukovnik je naredio da mu dovedu Glavonju i Kalauza. Oni koriste situaciju i uspevaju da pobegnu. Preko svojih prijatelja nabavljaju nemačka dokumenta u kojima stoji da su Hitlerovi rođaci, veliki junaci Nemačkog rajha. Pozdravljaju se sa ženama i decom i odlaze u Berlin da „rade“ smatrajući da se tamo može naći najbolji posao. Lažno predstavljanje pomoglo im je da postanu deo tamošnje elite, a to im omogućilo i dosta uspešnih operacija - sve do ponovne robije, ali ne zadugo...

O filmu[uredi - уреди | uredi izvor]

„Pljačka Trećeg rajha“ je komedija rađena po motivima istinitog događaja, prema scenariju Miodraga Andrića (Ljube Moljca), koji je za film adaptirao reditelj Zdravko Šotra. Film gledaocima nudi vedru avanturističku priču začinjenu mangupskim šalama i dosetkama glavnih junaka, prefinjeni humor, intrigantnu ljubavnu priču i optimizam.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Glumac Uloga
glavne uloge
Dragan Nikolić Glavonja
Nikola Đuričko Kalauz
Katarina Žutić Rosa
Isidora Minić Desa
Vojin Ćetković Franc Beme
Katarina Radivojević Ana
Predrag Ejdus Bankar Rajner
Josif Tatić Narednik
Bogdan Diklić Doktor,Glavonjin komšija
Vlasta Velisavljević Recepcioner
Milorad Mandić Manda Klošar
Tihomir Stanić Pukovnik Muci
Mihajlo Bata Paskaljević Jevrejin Moša
Dragomir Čumić Ćora
Mladen Nedeljković Muta
Sloboda Mićalović Jevrejka Sara
Goran Daničić Švarckof
ostale uloge
Slobodan Tešić Fotograf
Aleksandar Marinković Žandar
Boban Ljubičić Vozač žandarskih kola
Dejan Cicmilović Gestapo oficir
Dejana Miladinović
Jovan Ristovski
Alek Rodić
Jasminka Hodžić
Danica Zdravić
Aleksandar Mihajlović
Miloš Anđelković
Aleksandar Krstić
Vladimir Posavec
Milutin Mićović
Srđan Raišić
Ras Rastoder Barmen
Dragoljub Marković Baštovan
Ninoslav Đorđević
Ratko Miletić Nemački vojnik u vozu
Aleksandar Mitić Taksista
Slavoljub Plavšić
Maks Ćelić Prevodilac
Predrag Panić Nemački oficir u bioskopu
Predrag Koraja
Milana Vranešević
Radoje Raša Jelić
Kristina Jakovljević
Čaba Rablovski
Snežana Marković
Dragoslav Parmezanović
deca u filmu
Filip Marković
Dušan Stanković
Marko Stevanović
Vladislav Stevanović
Ilija Jovanović
Nada Nikolić
Luka Bulatović
Tibor Filač
Jelisaveta Nedeljković
Lenka Tešić
Aleksandar Janjić
Andrea Janjić

Nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

Isidora Minić je na Filmskom festivalu u Sopotu za najbolju žensku ulogu u filmu dobila Nagradu Statueta Sloboda.[2]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]