Plastični Isus

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Plastični Isus
Režija Lazar Stojanović
Scenario Lazar Stojanović
Uloge Tomislav Gotovac
Vukica Đilas
Ljubiša Ristić
Mida Stevanović
Studio Centar film
Datum(i) premijere
1971 (1971)
Zemlja  Jugoslavija
Jezik srpskohrvatski

Plastični Isus je jugoslovenski igrani film snimljen 1971. godine u režiji Lazara Stojanovića, poznat kao jedino ostvarenje jugoslovenske kinematografije zbog koga je njegov autor završio u zatvoru, odnosno kao svojevrsni simbol početka novog talasa političke represije u komunističkoj Jugoslaviji 1970-ih.

Napravljen je kao autorov diplomski rad na beogradskom FDU, a po žanru pripada drami. Protagonist, koga tumači Tomislav Gotovac, je mladić koji iz Zagreba dolazi u Beograd snimiti film, ali mu to ne polazi za rukom i umesto toga se upušta u niz ljubavnih veza sa ženama pre nego što ga jedna od njih ubije u nastupu ljubomora. Uz igrane film sadrži i niz dokumentarnih segmenata vezanih uz život u tadašnjoj Jugoslaviji, pre svega u kontekstu nedavnih studentskih demonstracija i kult ličnosti vezanih uz tadašnjeg jugoslovenskog vođu Tita; na filmu je također zabeleženo i venčanje Stojanovićevog bliskog prijatelja Ljubiše Ristića kome su prisustvovali neke od najistaknutijih ličnosti tadašnje Partije, JNA i Državne bezbednosti. Kao i mnogo poznatiji WR: Misterije organizma, sa kojim se često upoređuje, Plastični Isus je nastojao koristio eksplicitno seksualno sadržaj; to je uključivalo scene u kojima se Gotovac kao prvi potpuno gol muškarac u jugoslovenskom filmu, ljubi druge muškarce, a postoji i scena u kojoj odrasli muškarac masturbira gledajući dete.

Tadašnjem režimu su, međutim, daleko više smetale scene u kojima se sugerira da je Titov kult ličnosti srodan Hitlerovoj nacističkoj propagandi, odnosno komunistički partizani izjednačuju sa u ratu poraženim ustašama i četnicima. Film je i pre službene premijere zabranjen i stavljen u bunker. Stojanović je optužen za "neprijateljsku propagandu" i 1973. godine osuđen na tri godine zatvora, a njegovi profesori Aleksandar Petrović i Živojin Pavlović izbačeni sa posla. Zabrana Plastičnog Isusa se često smatra uvodom u obračun Titovog režima sa tzv. liberalima u SK Srbije, odnosno filmski pokretom tzv. Crnog talasa, a nakon koga su započele tzv. "olovne godine" u srpskoj i jugoslovenskoj politici i kulturi.

Nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Nagrada Međunarodnog žirija kritike na festivalu u Montrealu, 1991.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Glumac Uloga
Tomislav Gotovac Tom
Vukica Đilas
Ljubiša Ristić

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]