Piazza del Popolo

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Narodni trg
Piazza del Popolo
Slika Hendrika Frans van Linta, naslikana polovicom 18. vijeka
Slika Hendrika Frans van Linta, naslikana polovicom 18. vijeka
Mjesto Rim
Država  Italija
Vrijeme gradnje 1818.
Tip građevine trg
Arhitektonski stil Historicizam (Neobarok)
Arhitekti i izvođači radova
Arhitekt Giuseppe Valadier
koordinate: 41°54′N 12°27′E / 41.900°N 12.450°E / 41.900; 12.450

Piazza del Popolo (prevedeno sa talijanskog Narodni trg[1]) je veliki eliptični trg smješten u srcu Rima u blizini parka Villa Borghese.[2]

Do Piazza del Popolo vode tri važne rimske ulice; Via del Babuino (lijeva) Via di Ripetta (desna) i Via del Corso (centar).[1]

Po jednoj od teorija trg se za rimskih vremena i ranog srednjeg vijeka zvao Trg topola, od latinskog populus, talijanski pioppo što je značilo topola.

Pogled na crkve blizanke

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Pogled na obelisk u centru trga

Trg se počeo formirati još za rimskih vremena, jer je od njega polazio put Via Flaminia, pa se tu nalazio glavni ulaz u grad.[1] Via Flaminia sagrađena je 220. pne. kako bi povezala Rim sa jadranskom obalom, pa je ubrzo postala jedan od najvažnijih puteva koji vode u Rim.[2]

Ulaz za hodočasnike[uredi - уреди | uredi izvor]

Papa Pio IV. angažirao je 1562. arhitekta Nanni di Baccio Bigia da podigne velika gradska vrata Porta Flaminia, na Aurelijanovim zidinama, koja su trebala impresionirati hodočasnike koji su u grad ulazili preko Via Flaminije.[2] Prigodom dolaska kraljice Kristine od Švedske 1655. u Rim, papa Aleksandar VII. angažirao je Gian Lorenza Berninia da dekorira enterijer vrata, ona su kasnije preimenovana u Porta del Popolo.[2]

Obelisk[uredi - уреди | uredi izvor]

Papa Sikstu V naredio je 1589. da se egipatski Setijev obelisk prebaci sa Cirkusa Maximusa na centar trga. Taj obelisk visok 23,2 metra orginalno je podignut oko 1300-e pne. u Hram boga Sunca u Heliopolisu. U Rim je prebačen 10. pne. po naredbi rimskog cara Augusta i postavljen u Circus Maximus kako bi obilježio osvajanje Egipta.[2]

Između 1815. i 1816. historicistički arhitekt Giuseppe Valadier redizajnirao je Piazza del Popolo dogradivši zidove oko trga, koji su mu dali njegov današnji eliptoidni oblik. Također je podigao centralnu fontanu i četiri egipatska lava oko obeliska. Zidovi su dekorirani skulpturama sfingi, koje je isklesao talijanski skulptor Giovanni Ceccarini.[2]

Fontane[uredi - уреди | uredi izvor]

Prepostavlja se da je Valadier također projektirao dvije fontane koje su bile uklopljene u zidove oko Piazza del Popolo. Skulptor Ceccarini je bio taj koji je između 1818. do 1824. isklesao mramorne skulpture za te fontane.[2]

Fontana na zapadnom kraju trga, prema rijeci Tiber[3], zove se Neptunova fontana (talijanski Fontana del Nettuno) ona prikazuje Neptuna u pratnji dva Tritona.[2][3]

Fontana nasuprot Neptunovoj fontani na istoku, u podnožju brda i parka Pincio[4], poznata je kao Fontana božice Rima (talijanski: Fontana della dea di Roma). Centralna figura božice Rima, okružena alegorijskim likovima koji predstavljaju rijeke Tiber i Aniene. Ispod boginje je skulptura vučice koju sišu Romul i Rem, osnivači Rima.[2]

Tlocrt trga iz 17-/18. vijeka

Simetrične crkve[uredi - уреди | uredi izvor]

Na južnom kraju trga nalaze se dvije simetrične crkve koje leže duž obje strane Via del Corso, ulice koja vodi ravno u srce [[Rima na Piazza Venezia. Obje crkve; Santa Maria dei Miracoli i Santa Maria in Montesanto naručio je 1658. papa Aleksandar VII., i obje je projektirao Carlo Rainaldi.[2]

Iako na prvi pogled izgledaju potpuno isto, crkve zapravo nisu identične, jer je parcela na kojoj je podignuta Santa Maria in Montesanto (lijeva) manja. Zbog tog je Rainaldi, da bi se stvorio dojam simetrije na manjoj izgradio eliptoidnu kupolu, dok je na većoj Santa Maria dei Miracoli podigao klasičnu kružnu kupolu.[2]

Santa Maria del Popolo[uredi - уреди | uredi izvor]

Na trgu se nalazi još jedna crkva Santa Maria del Popolo, koja leži u neposrednoj blizini Porta del Popolo, ona je podignuta 1477. na mjestu kapelice iz 11. vijeka.[2]

U toj crkvi nalaze se brojna impresivna umjetnička djela, uključujući najstarije rimske vitraje i dvije poznate Caravaggiove slike. Naročito se ističe kapela Chigi koju je kreirao Rafael i kapela Della Rovere, ukrašena freskama iz 15. vijeka.[2]

Najljepši pogled na trg je sa brda Pincio, do kog vode stepenice[1][5]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]