Phonofilm

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Phonofilm je sistem za snimanje i reprodukciju filmskog zvuka koji je početkom 1920-ih razvio američki pronalazač Lee De Forest. Phonofilm je zvučni zapis bilježio direktno na filmsku vrpcu. Prvi put je demonstriran 12. marta 1923. Tehnička ograničenja su omogućavala jedino snimanje kratkih filmova. De Forest je sistem razvijao sa fizičarem Theodoreom Caseom. Nakon što su se posvađali, Case je razvio vlastiti, poboljšani sistem Movietone, koga je 1926. otkupio William Fox, vlasnik studija Fox Film Corporation. Njega, kao i Vitaphone, su preuzeli i drugi hollywoodski studiji. Do kraja 1920-ih Phonofilm se primjenjivao u nekoliko država, ali je i tamo napušten u korist naprednijih formata.

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]