Performance (film)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Performance
Režija Donald Cammell
Nicolas Roeg
Producent Sanford Lieberson
Scenario Donald Cammell
Uloge James Fox
Mick Jagger
Muzika Jack Nitzsche
Jagger/Richards
Fotografija Nicolas Roeg
Montaža Antony Gibbs
Brian Smedley-Aston
Frank Mazzola (van špice)
Studio Goodtimes Enterprises
Distribucija Warner Bros.
Datum(i) premijere
3. august 1970 (1970-08-03)
Trajanje 105 min.
Zemlja  Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski
Budžet 750.000 £

Performance (sh. Izvedba ili Performans) je britanski igrani film snimljen u režiji Donalda Cammelaa i Nicolasa Roega premijerno prikazan 1970. godine. Protagonist, čiji lik tumači James Fox, je Chas, mladi ali nasilni gangster koji se zamjerio svojim šefovima i od njih utočište pronalazi u domu Turnera (čiji lik tumači Mick Jagger), umirovljene ekscentrične rock-zvijezde koja živi sa dvije prijateljice i čiji je život naizgled beskonačna orgija seksa i droge. Radnja prikazuje kako takav način života počne uticati na Chasa koji počinje preispitivati svoju seksualnost i identitet.

Performance je Cammell, dotada poznat prije svega kao likovni umjetnik, ispočetka zamislio kao laganu kriminalističku komediju radnjom smještenu u svingajući London; preko svoje prijatlejice Anita Pallenberg (kasnije poznate kao groupie benda The Rolling Stones) je stupio u vezu sa Jaggerom čiji je, pak, angažman kod studija Warner Bros. stvorio dojam kako će Performance za Stonese biti ono što je Hard Day's Night bio za Beatlese. Chasov lik je originalno trebao glumiti Cammellov prijatelj Marlon Brando, ali je na kraju angažiran Fox, dotada specijaliziran za uloge likova iz više klase; kako bi se što bolje pripremio za ulogu, Fox je počeo odlaziti u "problematične" dijelove Londona i družiti se sa tamošnjim kriminalcima. Prilikom samog snimanja je, pak, Cammell došao na ideju da na film prenese ideje argentinskog pisca Jorgea Luisa Borgesa i francuskog teoretičara umjetnosti Antonina Artauda; zbog toga je sadržaj postao bitno mračniji, a što je uključivalo scene prilično eksplicitnog nasilja i seksa (a što je dovelo i do nikad potvrđenih navoda da Jagger i Pallenberg pred kamerama nisu simulirali nego stvarno vodili ljubav, i zbog čega je Keith Richards, sa kojim je Pallenberg tada bila u vezi, dobijao napade ljubomore). Nicolas Roeg se, pak, pobrinuo da filmu kroz inovativne tehnike fotografije i montaže doda "uvrnuti" izgled, odnosno stvori scene halucinacija koje će gledatelji zbunjivati sve do samog ambivalentnog kraja.

Performance je snimljen 1968. godine, ali je njegovu premijeru odgodila negativna reakcija Warner Brosa čiji su direktori, prema nekim navodima, povraćali nakon gledanja originalne verzije. To, kao i problemi sa cenzurom su odgodili premijeru gotovo pune dvije godine. To se, međutim, za sam film pokazalo kao neočekivano sretna okolnost, jer su u međuvrmenu brojni nasilni i tragični događaji vezani uz mladenačku kontrakulturu i svijet rock muzike koncept ostarjele dekadentne rock zvijezde poput Turnera kao i druge elemente sadržaja učinili mnogo uvjerljivijim publici. Performance je kod kritike izazvao podvojene reakcije, ali je njegova reputacija sa vremenom rasla, pogotovo kada su u Roegovim tehnikama pronašli začetke postupaka karakterističnih za moderner muzičke videospotove, a Jaggerov glumački nastup se smatra najboljim u karijeri. James Fox je, pak, nedugo nakon završetka snimanja na punih deset godina prekinuo glumačku karijeru, a što je kasnije običavao objašnjavati iskustvima sa seta.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]