Pedro I od Kastilje

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Pedro I od Kastilje
Pedro Castile beheading2.jpg
Dekapitacija Pedra na minijaturi
Kralj Kastilje
Vladavina 1350. - 1369.
Prethodnik Alfonso XI od Kastilje
Nasljednik Enrique II od Kastilje
Supruga María od Padilla
Blanche Burbonska
Juana Castro
Djeca Constanza od Kastilje
Isabel od Kastilje (između ostalih)....
Otac Alfonso XI od Kastilje
Majka María od Portugala
Rođenje 30. august 1334.
Burgos
Smrt 23. mart 1369
Montiel

Pedro I od Kastilje (Burgos, 30. august 1334. - Montiel, 23. mart 1379.) poznat i pod imenima Pedro Okrutni (španjolski: Pedro el Cruel) i Pedro Pravedni (Pedro el Justiciero) bio je monarh Kraljevine Kastilje od 1350. sve svoje smrti 1369.[1]

Pedra su njegovi onovremeni neprijatelji optuživali za monstruoznu okrutnost, ali su ga kasniji pisci rehabilitirali i smatrali samo za revnosnog izvršitelja pravde.[2]

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Pedro je imao samo 15 godina kad je naslijedio svog oca Alfonsa XI, pa je francuski kralj Jean II u tom vidio sjajnu priliku da Kastilju pridobije za savez protiv Kraljevine Engleske u Stogodišnjem ratu. Savez je sklopljen 1352., na osnovi njega se Pedro 1353. morao oženiti sa Blanche, kćerkom burbonskog kneza Pierra. Pedru je to teško palo, jer je bio strasno zaljubljen u prekrasnu Maríju od Padille, koja je ne samo što mu je bila ljubavnica, već najvjerojatnije i zakonita supruga sve do 1361. kad je umrla. Zbog tog je napustio Blanche odmah nakon vjenčanja, ali je tim potezom razorio dogovoreno francusko-kastilijansko savezništvo.[2]

Pedro se i na vlastitom dvoru morao suočiti sa brojnim neprijateljima, među inima i od vlastite vanbračne polubraće , na čelu s Enriqueom Trastamara (budući Enrique II). On je da bi dobio podršku za svoje aspiracije na kastiljski tron, proglasio sebe braniteljem plemićkih prava i privilegija protiv rastuće moći krune. Nakon što je poveo nekoliko pobuna koje je Pedro energično ugušio, tako da nakon njih Enrique nije postao nimalo popularniji, zaključio je da mu je najbolje pobjeći u Francusku, što je i uradio 1356. i uz francusku pomoć probati srušiti svog polubrata.[2]

Između 1356. - 1366. Pedro je bio u ogorčenom ratu sa Krunom Aragona, čiji je kralj Pedro IV podržavao Enriquea II. Tokom tog rata Pedro je izvojevao brojne pobjede protiv Aragona, tako da simpatizeri Dinastije Trastámara nisu uspjeli potkopati lojalnost stanovnika Kastilje prema njemu. Zbog tog su 1365. francuski kralj Charles V, papa Urban V. i sam Pedro IV kako bi spasili Aragon od poraza, angažirali francuske najamnike na čelu sa Bertrand du Guesclinom, da odu u Španjolsku i svrgnu s trona Pedra i instaliraju Enriquea II, što su oni i napravili.[2]

Svrgnuti Pedro pobjegao u Gaskonju (Akvitaniju) i zatražio pomoć od Engleza, savez je sklopljen 22. juna 1362. Nakon tog je 3. aprila 1367. Edward Crni Princ sa svojom vojskom u bitci kod Nájera teško porazio snage Enriquea II, pa se Pedro vratio na tron i nastavio vladati. Zbog tog je Charles V dao Enriqueu daleko više vojnika za invaziju na Kastilju.[2]

Uslijedio je dugi građanski rat, na kraju je Pedro poražen u bitci kod Montiela i pogubljen po nalogu vlastitog polubrata.[2]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. "Pedro I de Castilla" (španjolski). Nubeluz. https://www.nubeluz.es/cristianos/castilla/pedroI.html. pristupljeno 4.6. 2019. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 "Peter, king of Castile" (engleski). Encyclopaedia Britannica. https://www.britannica.com/biography/Peter-king-of-Castile-and-Leon. pristupljeno 4.6. 2019. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]

Prethodnik: Kralj Kastilje (1350. - 1369.) Nasljednik:
Alfonso XI od Kastilje Enrique II od Kastilje