Bitka kod Ninive (612. pne.)

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Pad Ninive)
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Bitka kod Ninive (612. pne.)
Datum 612. pne.
Lokacija Niniva
Ishod Pad Asirije
Zaraćene strane
Asirija Medijci i njihovi saveznici - Skiti, Babilonci i Susijanci
Komandanti i vođe
Kralj Sin-shar-ishkun od Asirije Nabopolassar
Kijaksar
Snage
nepoznato nepoznato
Žrtve i gubici
Kralj Sin-shar-ishkun od Asirije nepoznato

Bitka kod Ninive je predstavljala posljednji veliki okršaj Novoasirske Monarhije u kome se ona godine 612. pne. bezuspješno pokušala oduprijeti babilonskom kralju Nabopolasaru i njegovim saveznicima Medijcima i Skitima, odnosno spriječiti osvajanje prijestolnice Ninive.

Nabopolasar je godine 626. pne. digao ustanak protiv asirske vlasti u Babiloniji, a pet godina kasnije je uspio konačno otjerati Asirce. Nakon pobjede u bitci kod Arraphe godine 616. pne. je stvorio uvjete za pohod na samu Asiriju, a u čemu su mu pomogli Medijci, Skiti i Susijanci. Nabopolosarov pokušaj da osvoji Ninivu 615. pne. nije uspio, ali je zato godine 614. pne. osvojena drevna asirska prijestolnica i vjersko središte Assur.

Konačni pohod na Ninivu je započeo dvije godine kasnije. Savezničke snage su opsjele Ninivu u maju 612. pne. Opsada je završila u julu, i to najvjerojatnije jurišom na gradske zidine, prilikom čega su poginuli branitelji, među kojima je najvjerojatnije bio i kralj Sinšariškun. Babilonski izvori navode da je pljačkanje grada završilo 10.8. kada su odatle otišli Medijci.

S obzirom da je Niniva bila najveći grad tadašnjeg svijeta, kao i sjedište dotada nevidenog imperij, njen pad - a pogotovo brzina s kojom se to dogodilo - ostavila je snažan dojam na stanovnike Drevni tadašnjeg Bliskog Istoka. Vijest o uništenju tog grada je doprla čak i do daleke Grčke gdje je pjesnik Fokilid tvrdio kako grčki polisi ne mogu doživjeti sudbinu "budalaste Ninive".

Pokolj stanovnika i uništenje grada, s druge strane, nisu predstavljali iznenađenje s obzirom da su Asirci bili poznati po okrutnosti prema pokorenim narodima.

Pad Ninive, s druge strane, nije predstavljao konačni kraj Asirije. Asirski velmoža po imenu Aššur-ubalit se proglasio kraljem i pronašao utočište u sirijskoj utvrdi Harran gdje je nekoliko godina uživao egipatsku potporu.

Dramtični pad Ninive je, pak, vijekovima kasnije bio temeljem za legendu o Sardanapalu.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]