One, Two, Three

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
One, Two, Three

poster koji je izradio Saul Bass
Režija Billy Wilder
Producent Billy Wilder
Scenario I.A.L. Diamond
Billy Wilder
Predložak Egy, kettő, három autor:
Ferenc Molnár
Naracija James Cagney
Uloge James Cagney
Horst Buchholz
Pamela Tiffin
Arlene Francis
Muzika André Previn
Fotografija Daniel L. Fapp
Montaža Daniel Mandell
Studio The Mirisch Company
Pyramid Productions, A. G.
Distribucija United Artists
Datum(i) premijere
15. decembar 1961 (1961-12-15)
Trajanje 108 min.[1]
Zemlja  SAD
Jezik engleski
njemački
ruski
Budžet 3 mil. $[2]
Bruto prihod 4 mil. $[2]

One, Two, Three (sh. Jedan, dva, tri) je američka crno-bijela filmska komedija snimljena 1961. godine u režiji Billyja Wildera. Predstavlja slobodnu adaptaciju istoimenog komada mađarskog pisca Ferenca Molnara, sa time da je scenario (koji je Wilder napisao zajedno sa I.A.L. Diamondom) radnju premjestio u tadašnji Hladnim ratom podijeljeni Berlin. Protagonist, koga tumači James Cagney, je predstavnik Coca Cole u Zapdnom Berlinu koji nastoji Coca Colu prodati na tržištu Istočnog bloka, a čije planove poremeti to da je za vrijeme boravka u Berlinu praznoglava kćer njegovog šefa (čiji lik tumači Pamela Tiffin) zatrudnjela s mladim i fanatičnim istočnonjemačkim komunistom (čiji lik tumači Horst Buchholz).

Wilder je One, Two, Three snimio nakon izuzetnih uspjeha s komedijama Neki to vole vruće i Apartman. Novi je film predstavljao još jednu priliku da se vrati u grad gdje je bio otpočeo karijeru (i kome je posvetio nešto raniji film A Foreign Affair). Još veće oduševljenje, prema vlastitim riječima, je iskazao James Cagney, ugledni glumac koji je bio odrastao u njujorškoj četvrti Yorkville okružen njemačkim imigrantima te stekao izuzetno poštovanje prema njemačkoj kulturi i oduvijek priželjkivao film koji bi se snimao u Njemačkoj. Wilder je zahvaljujući Cagneyu scenario napunio brojnim referencama na njegove klasične gangsterske filmove, ali i brojnim satiričnim komentarima na račun tada još uvijek aktualnog Hladnog rata.

Samo snimanje se, međutim, pokazalo traumatičnim za ostarjelog Cagneya koji se stalno sukobljavao sa mladim Buchholzom, te je nakon njega odlučio da se povuče sa filma (sa izuzetkom cameo uloge u Ragtimeu 1981. godine). Daleko veći problem je predstavljalo to što se uslijed snimanja podigao Berlinski zid, čime je ekipi zapriječeno korištenje berlinskih lokacija, te se snimanje moralo premjestiti u studije u Münchenu. Isti je događaj, koji je predstavljao novu eskalaciju Hladnog rata, kontekst događaja koji se prikazuju učinio daleko mračnijim, a humor za veliki dio publike "neprimjerenim". Zbog toga je One, Two, Three doživio komercijalni neuspjeh, te se smatra jednim od manje poznatih Wilderovih filmova. Kritičari koji su ga gledali pred kraj, odnosno poslije završetka Hladnog rata, su međutim, prema njemu iskazali daleko veću naklonost, prije svega cijeneći Cagneyev komičarski talent.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Crowther, Bosley (December 22, 1961). "Berlin Laughter: One, Two, Three Is at Astor and Fine Arts". The New York Times. NYT Critics' Pick. http://movies.nytimes.com/movie/review?res=9D07E0DF153AE13ABC4A51DFB467838A679EDE. pristupljeno 31. I 2008. 
  2. 2,0 2,1 Tino Balio, United Artists: The Company That Changed the Film Industry, University of Wisconsin Press, 1987 p. 170


Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]