Nebeska udica

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Nebeska udica
Režija Ljubiša Samardžić
Producent Giacomo Billi, Toni Matulić, Vlastimir Petković, Ljubiša Samardžić, Cinema Design, Beograd, RTV Srbija, Cine Enterprise, Inc.
Scenario Srđan Koljević, Đorđe Milosavljević
Uloge Nebojša Glogovac, Ana Sofrenović, Nikola Kojo
Muzika Vlatko Stefanovski
Montaža Marko Glušac
Datum(i) premijere
13. februar 2000 (2000-02-13) (Berlinale)
Trajanje 95 min.
Zemlja  Savezna Republika Jugoslavija
Jezik Srpski

Nebeska udica“ je srpski film iz 2000. godine u režiji Ljubiše Samardžića. Glavne uloge tumače Nebojša Glogovac, Ana Sofrenović i Nikola Kojo.

Film je bio srpski kandidat za Oskara, za najbolji film van engleskog govornog područja za 2000. godinu.

Radnja[uredi - уреди | uredi izvor]

Film priča o nekim ljudima u Srbiji koji treba da se suoče sa posledicama rata. Većina njih još ne treba da ide u vojsku, ali moraju da žive između ruševina i bombi koje skoro svakodnevno padaju. Iako je moto preživljavanje tih dana, oni teže da žive što je moguće normalnije i prkose ružnoj strani rata. Jednog dana, Kaji, bivšem košarkaškom reprezentativcu Jugoslavije padne na um da popravi košarkašku halu u kojoj su pre bombardovanja igrali. Mada je ideja prihvaćena kao suluda u takva vremena, nikome od mladića iz kraja nije stalo da celo leto provedu po skloništima. I sva omladina, pa i stariji svet, roditelji i drugi posmatrači stvari koje se odigravaju na ulicama, kao i suparnička ulična banda bivaju privučeni idejom o popravci hale i terena za basket.

U filmu se kao specijalni gosti pojavljuju: Aleksandar Đorđević, Željko Rebrača, Dejan Bodiroga i Željko Obradović.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Glumac Uloga
Nebojša Glogovac Kaja
Ana Sofrenović Tijana
Nikola Kojo Zuba
Ivan Jevtović Turča
Dragan Bjelogrlić Toza
Milena Dravić Danka
Katarina Žutić Žozi
Nikola Đuričko Siske
Sonja Kolačarić Seka
Ognjen Mirković Jovan
Gordan Kičić Miša
Nebojša Ilić Deki
Irfan Mensur Žuka
Boris Milivojević Bolid
Nikola Pejaković Lokator

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]