Nasir ibn Alnas

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

An-Nasir ibn Alnas (? - 1088) bio je peti vladar Hamadidske dinastije u današnjem Alžiru, koji je vladao od 1062. do smrti.

An-Nasir je na prijestolje došao atentatom kojim je ubijen njegov prethodnik Buluggin ibn Muhammad (vl. 1055–1062). Vladavinu mu je obilježilo nastojanje da iskoristi slabost dinastije Zirida u susjednoj Ifrikiji (Tunis), izazvano invazijom beduinskog plemena Banu Hilal 1050-ih. Zahvalujući tome je An-Nasir uspio proširiti uticaj svoje dinastije na Magreb. U Tunisu su postavljeni hamadidski vazali, a pod njegovu vlast je došao i Kairouan . Na sjeveru Sahare je 1077. iz Sandrate istjerao ibadije. Na obali Mediterana je od grada Bejaia napravio drugu prijestolnicu, koja je značajno prosperirala od pomorske trgovine; An-Nasir je bio prvi vladar koji je u njegovu izgradnju angažirao italijanske majstore. S druge strane, An Nasir, koji je Banu Hilale koristio kao najamnike protiv marokanskih Almoravida, nije bio u stanju njih držati pod kontrolom, što će na duži rok dovesti do propasti države. Naslijedio ga je sin Al-Mansur ibn an-Nasir.


Prethodi:
Buluggin ibn Muhammad
hamadidski vladar
1062–1088
Slijedi:
Al-Mansur ibn an-Nasir