Nanni di Baccio Bigio

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Nanni di Baccio Bigio
manirizam

Slavoluk na Piazza del Popolo
Biografske informacije
Rođenje Firenca, 1513.
Smrt Rim, august 1568.
Nacionalnost Talijan
Opus
Polje arhitektura, skulptura
Praksa Rim

Nanni di Baccio Bigio (Firenca, 1513. - Rim, august 1568.) bio je pseudonim Giovannia di Bartolomeo Lippia, talijanskog manirističkog skulptora i arhitekta, poznatog po svađama s Michelangelom.[1]

Biografija[uredi - уреди | uredi kôd]

Rođen je kao sin klesara i zidara Bartolomea di Giovannija, poznatijeg po pseudonimu Baccio Bigio. Svoju umjetničku karijeru započeo je kao firentinski skulptor i slikar, već oko 1532. preselio se u Rim i počeo raditi kod Lorenza Lottia na kopijama Michelangelove Piete za crkvu Santa Maria dell'Anima.[1]

Početak njegove samostalne arhitektonske aktivnosti datira početkom 1540-ih, kad je počeo graditi palaču za porodicu Mattei u Paganici. Tih godina desila se velika prekretnica u njegov karijeri, jer se tad upoznao sa Giovannijem Riccijem iz Montepulciana budućim kardinalom i svojim kasnijim velikim mecenom.[1]

Već sljedeće godine ta veza urodila je plodom, jer je zahvaljujući njoj počeo graditi vilu u Frascatiju, za biskupa Ruffinija.[1]

Od kad je Ricci 1551. proglašen kardinalom, povećao se broj njegovih narudžaba, od rekonstrukcije njegove privatne palače u Montepulcianu do gradnje dva apartmana u Vatikanu, jednog za Riccija a dugog za papu Julija III.[1]

Tokom 1555 i 1556. podigao je palaču Sacchetti za Riccija, a vjerojatno je radio i na projektima vezanim uz palače Salviati i Ruspoli. Nakon tog se je u nedostatku dobrih narudžaba prihvatio gradnje fortifikacija za Papinsku Državu.[1]

Tokom 1561. radio je na Anđeoskoj tvrđavi i slavoluku Porta del Popolo na Piazza del Popolo koji je naručio papa Pio IV.. Tih se godina rasplamsao i njegov sukob sa Michelangelom, jer je Nanni di Baccio agitirao kod papa da mu se da otkaz sa gradilišta Bazilike sv. Petra zbog problema sa kupolom.[1]

Zahvaljujući Riccijevim vezama je 1564. dobio posao da uredi vrt Ville Farnese u Fabrici di Roma, tad je započeo graditi vilu na brdu Pincio za Riccija, koju je dovršio njegov sin Annibale. Nakon tog radio je na rekonstrukciji više objekata, ali se nemože ocjeniti što je od tog njegov rad, a što njegovog sina (ili sinova).[1] Posljednji posao rekonstrukcija i proširenje zatvora Tor di Nona (koji nije dovršio) dobio je od pape Pia V.

umro je augustu 1568., pokopan je u porodičnoj grobnici u rimskoj crkvi Trinità dei Monti.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi kôd]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]