Namibijski rat za nezavisnost

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Namibijski rat za nezavisnost
NamibianWar1978.PNG
Geopolitička situacija 1978. godine: države prijateljski nastrojene prema gerilskim pokretima su obeležene crvenom bojom, a Namibija plavo narandžastom bojom.
Datum 26. avgust 1966 – 22. decembar 1988.
Lokacija Namibija
Ishod Vlada JAR-a pristala na davanje nezavisnosti Namibiji 1990. godine; pobeda SVAPO-a na izborima
Zaraćene strane
 JAR
Podrška:
UNITA
PLAN (SVAPO)
SVANU
MPLA
 Kuba
Podrška:
ANK
 SSSR
 Istočna Nemačka
 Zambija
Snage
Flag of Južna Afrika 1989:[1][2]
30.743 vojnika JAR-a
22.000 vojnika teritorijalnih snaga Jugozapadne Afrike
10.000 pripadnika paravojske
8.300 policajaca
1989:[3]
32.000 gerilaca
Žrtve i gubici
2.038-2.500 poginulih[4][5] 11.335 poginulih[6]

Namibijski rat za nezavisnost trajao je od 1966. do 1988. godine. Bio je to gerilski rat između nacionalističke Jugozapadnoafričke narodne organizacije i rasističke vlade Južnoafričke Republike koja je podržavala aparthejd. Ovaj rat je bio usko povezan s Južnoafričkim graničnim ratom.

Južnoafrička Republika je upravljala teritorijom poznatom pod imenom Jugozapadna Afrika koja je osvojena od Nemačke nakon Prvog svetskog rata. Godine 1966. Generalna skupština Organizacije ujedinjenih nacija opozvala je pravo JAR-u da vlada teritorijom Jugozapadne Afrike i da upravu prepusti UN-u. Južnoafrička Republika odbila je da prizna ovu rezoluciju, te je de fakto i dalje upravljala teritorijom.[7]

Dana 26. avgusta 1966. godine, gerilske snage SVAPO-a krenule su u napad protiv Južnoafričkih odbrambenih snaga kod sela Omugulugvombaše. Bio je to prvi oružani sukob u Namibijskom ratu za nezavisnost.[8] Taj dan u Namibiji se slavi kao državni praznik.

Rat je završio potpisivanjem sporazuma u Njujorku 22. decembra 1988. godine, kojim je vlada JAR-a pristala na davanje nezavisnosti Namibiji. Nezavisna Namibija proglašena je 21. marta 1990. godine, a na izborima je SVAPO osvojio 55 od 72 poslanička mesta u Nacionalnoj skupštini Namibije, omogućujući im da formiraju nacionalnu vladu.[9]

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Reference[uredi - уреди | uredi izvor]


Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Fryxell, Cole. To Be Born a Nation. str. 13. 
  • Tsokodayi, Cleophas Johannes. Namibia's Independence Struggle: The Role of the United Nations. str. 1–305. 


Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]