Motorizirane jedinice

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu


Motorizirane ili motorizovane jedinice su vojne jedinice, u pravilu dio kopnene vojske, kojima motorna vozila predstavljaju standardni dio opreme. Pod motornim vozilima se smatraju isključivo "laka" (neokolopljena) vozila kao što su kamioni i terenski automobili koja nisu namijenjena za neposredna borbena djelovanja nego isključivo za prijevoz. Za njih se također koristi i izraz motorizirana pješadija.

Motorizirane jedinice se tradicionalno smatraju prvim korakom prema mehanizaciji vojske, odnosno transformaciji "obične" pješadije (koja se kreće pješke) koja na taj način dobija veću mobilnost odnosto manevarske sposobnosti. Kada se obična motorna vozila zamijene oklopnim vozilima - oklopnim transporterima ili borbenim oklopnim vozilima - onda se govori o mehaniziranim jedinicima.

Iako je masovno korištenje motornih vozila u ratu zabilježeno zabilježeno tokom bitke na Marni na početku Prvog svjetskog rata, kada su francuske snage u septembru 1914. u kritičnom trenutku zatvorile brešu trupama dovezenim uz pomoć 600 pariških taksija, motorizirane jedinice su se kao specifični entiteti počele stvarati tek u međuratnom periodu. Tada je prepoznata njihova prednost u odnosu na običnu "pješadiju" ne samo zbog veće mobilnosti, odnosno brzine reakcije, nego i zbog toga što pri tome nije bila vezana uz željezničku mrežu te je mogla koristiti i obične ceste, a u nekim slučajevima i sam teren. Motorizirane jedinice su, sa druge strane, u taktičkom smislu bile neupotrebljive za neposrednu borbu, odnosno njihovo ljudstvo se moralo prethodno iskrcati i boriti kao redovna pješadija; također su bile prilično ranjive na zračno ili artiljerijsko bombardiranje, ko i na zasjede na planinskim i teško pristupačnim područjima.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]