Moni Levi
| Moni Levi | |
|---|---|
| Rođenje | 17. februara 1896. Travnik,  Austro-Ugarska |
| Smrt | 20. maj 1986. Sarajevo,  Jugoslavija |
| Nacionalnost | Jevrej |
| Državljanstvo | Jugoslavija |
| Zanimanje | Ljekar |
| Mandat | Upravnik prve partizanske bolnice, referent saniteta Trećeg korpusa NOVJ, načelnik Vojnomedicinske akademije |
| Politička stranka | SKJ |
| Nagrade | Partizanska spomenica 1941., Orden zasluga za narod, Orden partizanske zvijezde, Orden bratstva i jedinstva |
Moni Levi (Travnik, 17. februar 1896. — Sarajevo, 20. maj 1986.) bio je ljekar, učesnik Narodnooslobodilačke borbe (NOB) i sanitetski general-major JNA[1]
Medicinski fakultet je završio 1927. godine u Beču. Za vrijeme studija aktivno je učestvovao u radničkom pokretu u Beču i 1922. godine postao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ). Po povratku u Jugoslaviju 1928. godine postao je član rejonskog i Mjesnog komiteta KPJ u Zagrebu, a jedno vreme je rukovodio tehnikom Centralnog komiteta KPJ. Zbog revolucionarnog rada, posle zavođenja Šestojanuarske diktature, Državni sud za zaštitu države osudio ga je 1929. na 10 godina zatvora koji je izdržavao u Sremskoj Mitrovici, Lepoglavi i Mariboru. Za vrijeme boravka u Lepoglavi nalazio se u istoj ćeliji sa Josipom Brozom Titom i Jovanom Trajkovićem. Iz zatvora je izašao 1939. godine.
Dvadeset sedmog jula 1941. godine gerilci Drvara i okoline oslobodili su Drvar i još nekoliko mjesta: Bosansko Grahovo, Oštrelj, Srnetica i Lapac u Lici. Nastala je potreba da se prihvataju i liječe partizanski ranjenici i bolesnici. Sutrađan poslije oslobođenja Drvara, štab Drvarsko-grahovskog gerilskog odreda imenovao je Moni Levija za prvog upravnika partizanske bolnice.
Bolnica u Drvaru bila je smještena u zgradi bolnice bivšeg okružnog ureda drvnog preduzeća ŠIPAD. Bolnica je bila dosta mala i mogla je primiti najviše 100 ranjenika i bolesnika. Za vrijeme njenog dvomjesečnog postojanja u oslobođenom Drvaru kroz nju je prošlo i liječilo se preko 200 ranjenih i bolesnih partizana. Prestala je da radi kao partizanska bolnica 26. septembra 1941. godine, kada su Italijani, ponovo okupirali Drvar.[1]
Nakon toga 1941. i 1942. godine Levi je bio zamjenik političkog komesara Prvog krajiškog partizanskog odreda. Krajem 1942. godine postao je referent saniteta Sedme krajiške udarne brigade, a tokom 1943. i 1944. godine referent saniteta Šesnaeste vojvođanske divizije i Trećeg bosanskog korpusa NOVJ.[2]
Od maja 1953. do novembra 1954. godine obavljao je dužnost načelnik Vojnomedicinske akademije u Beogradu. Demobilisan je 1956. godine u činu general-majora Sanitetske službe JNA, nakon čega je postavljen za predsednika Savjeta za zdravstvo Socijalističke Republike Bosne i Hercegovine. Na toj dužnosti je ostao do 1958. godine, kada je otišao u penziju.
- Partizanska spomenica 1941.,
- Orden partizanske zvijezde,
- Orden zasluga za narod sa zlatnim vencem,
- Orden bratstva i jedinstva sa zlatnim vencem
- ↑ 1,0 1,1 „Dr Moni Levi: PRVE PARTIZANSKE BOLNICE U BOSANSKOJ KRAJINI”. Biblioteka znaci - Dokumenti i knjige o drugom svetskom ratu na teritoriji Jugoslavije i povezanim zbivanjima - Pristupljeno 3. februar 2026.. Pristupljeno 9. 2. 2026.
- ↑ „Branko J. Bokan, 1988 -PRVI KRAJIŠKI NOP ODRED”. Pristupljeno 9. 2. 2016.