Moissac

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Moissac
Luka na kanalu
Luka na kanalu
Koordinate: 44°6′N 1°5′W / 44.100°N 1.083°W / 44.100; -1.083
država  Francuska
Regija Occitanie (Midi-Pyrénées)
Departman Tarn-et-Garonne
Arondisman Castelsarrasin
Površina
 - Ukupna 86.0 km²[1]
Visina 59–199
Stanovništvo (2015.)
 - Grad 12,581 [1]
 - Gustoća 146.4 stan. / km² [1]
Vremenska zona UTC+0 (UTC+1)
Poštanski broj 82200
Karta
Moissac is located in Francuska
Moissac
Moissac
Moissac na karti Francuske

Moissac je općina i grad od 12,581 stanovnika[1] na jugozapadu Francuske u Regiji Occitanie (Midi-Pyrénées) - Departman Tarn-et-Garonne.[2]

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Moissac leži na ušću rijeke Tarn u Garonnu, udaljen tridesetak kilometara sjeverozapadno od Montaubana (sedamdesetak do Toulousa).

Kroz sam grad prolazi kanal, spojen sa Kanalom Midi, tako da je Moissac spojen sa Atlantikom i Mediteranom.[2]

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Moissac je izrastao uz benediktinsku Opatiju Saint-Pierre, koju je po legendi osnovao kralj Klodvig I.[3]

Tokom srednjeg vijeka bio je važna usputna stanica hodočasnika na putu za Santiago de Compostela.[3]

U 15. vijeku - Moissac je izrastao u važan grad, njegova [[uka na Tarnu, bila je puna brodova koji su prevozili do Bordeauxa, različite proizvode, naročito vino i brašno samljeveno u velikim lokalnim mlinovima. Tokom 18. vijeka brodski promet na rijeci trgovina dosegao je maksimum, većina velikih palača u centru podignuta je u tom periodu.[3]

Za Francuske revolucije ukinuta je opatija, a mjesto je dobilo status općine. Krajem 19. vijeka desio se preokret u tradicionalnom vinogradarstvu tad se počelo uzgajati bijelo grožđe - Chasselas, koje od 1971. ima status zaštite (Appellation d’Origine Protégée).[3]

Velike poplave oštetile su grad 1930., pa je nakon tog velik dio obnavljan. Šesdesetih godina prošlog vijeka podignut je novi kvart - Sarlac.[3]

Znamenitosti[uredi - уреди | uredi izvor]

Najveće znamenitosti su romanički portal opatijske crkve osnovane još u 7. vijeku, sa reljefom - posljednjeg suda.[2]

I monumentalni opatijski klaustar okružen stupovima koje ukrašava 76 čipkasto isklesana kapitela.[2]

Gradovi pobratimi[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]