Milica Jeftimijević Lilić

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Milica Jeftimijević Lilić
Biografske informacije
Rođenje 28. august 1953. (1953-08-28)
Lovac kod Banjske, Kosovo, SR Srbija, SFRJ
Državljanstvo srpsko
Djeca Dragana i Ivana
Rodbina Tomislav (otac)
Ilinka (majka)
Obrazovanje
Alma mater Univerziteta u Prištini
Zanimanje književnica, kritičarka, profesorka
Opus
Nagrade
Pesnička povelja,
Kondir Kosovke devojke,
Car Konstantin
Medalja sa likom Nerona
Srebrno pero koje leti

Milica Jeftimijević Lilić (Lovac, 28. avgust 1953. – ) je srpska književnica, urednik i TV-kritičar.[1]

Školovanje[uredi - уреди | uredi izvor]

Završila je 1977. godine Filozofski fakultet, Univerziteta u Prištini, odsek za jugoslovensku književnost i jezik, a magistirala je na Univerzitetu u Beogradu 1995. godine i stekla zvanje magistar filoloških nauka kod profesora Slobodana Ž. Markovića sa temom „Književno-kritički postupak u delu Sime Cucića“, književno istorijsko mesto.[2]

Profesionalni rad[uredi - уреди | uredi izvor]

Od 1986. godine radila je u Prištini na Univerzitetu u zvanju asistenta na predmetu Metodika nastave srpskog jezika na Filološkom fakultetu i profesora više škole na Višoj pedagoškoj školi gde je predavala Metodiku nastave srpskog jezika i Književnost za decu. Bila je sekretar Društva za srpski jezik i sekretar Društva književnika Kosova i Metohije.

Radila je u Radio Prištini kao urednik od 1975. godine kao saradnik, lektor u redakciji na srpskom jeziku, a potom od 1979. do 1986. godine kao stalno zaposleni urednik u Redakciji za kulturu i u Televiziji Priština kao urednik Redakcije za kulturu od 1995. do 1999. godine gde je dala značajan doprinos afirmaciji stvaralaštva, ali je pratila i kulturna zbivanja u zemlji.

Kao aktivan učesnik kulturnog života u Prištini radila je u mnogim žirijima, nastupala na tribinama i recenzirala mnoge značajne knjige koje su tamo nastajale, tako da je njena uloga u kulturnoj istoriji Kosova i Metohije od sedamdesetih godina do 1999. kada je morala napustiti svoj dom, od posebnog značaja. Iz tog perioda ostali su u periodici tog podneblja, njeni mnogi tekstovi, intervjui na stranicama "Jedinstva", "Prištinskog glasnika", na televizijskim trakama, kao i literarni prilozi u "Jedinstvu", "Stremljenjima", "Novom svetu", "Kopči", "Obeležjima"...

Nakon izgona sa Kosova i Metohije, kao samohrana majka devojčca od 14. 16. godina (suprug joj naprasno umire 1992. godine ) dolazi u Beograd gde ulaže velike napore da opstane, bez ikakve institucionalne pomoći, uključuje se u književni i kulturni život sredine.

Do nedavno bila je urednik u Televiziji Beograd u Redakciji digitalnog programa, a pre toga je devet godina radila kao urednik u Redakciji za kulturu gde je ostvarila veliki broj emisija i priloga iz oblasti kulture, književnosti i nauke o književnosti. Snimila je 2003. godine serijal „Usudom razvejani“ o sudbini proteranih poznatih srpskih pisaca sa Kosova i Metohije: Pera Stefanović, Radoslav Zlatanović, Aco Rakočević, Radosav Stojanović, Danica Andrejević, Mirko Žarić i drugi.

U okviru serijala "TV feljton", ostvarila je veliki broj projekata u kojima je predstavljen portret najznačajnijih savremenih stvaralaca: Miodrag Pavlović, Ljubomir Simović, Milovan Danojlić, prof. dr Novica Petković (poslednja emisija o ovom velikom naučniku i teoretičaru u kojoj je govorio o susretima sa Uspenskim, Jakobsonom i drugima ), Stevan Raičković, Srba Mitrović, Matija Bećković, Slobodan Rakitić, Momo Kapor, Vladimir Kopicl, Miro Vuksanović, Goran Petrović, Radmila Lazić, Milan Orlić, Novica Tadić, Kajoko Jamasaki, Dragan Jovanović Danilov, Vujica Rešin Tucić, potom poznati svetski stvaraoci : Andrej Voznesenski, Salah Stetije, Manfred Jenihen, Roberto Musapi, Mateja Matevski, Kito Lorenco, Latušinski i drugi.

Od 2006. do 2008. godine bila je na projektu "Duhovne pojave i stvaralaštvo naroda na Kosovu i Metohiji od XV - XVIII" Instituta za srpsku kulturu u Leposaviću, što je rezultiralo nekolikim naučnim radovima koji su popisani u bibliografiji i učešćem na tamošnjim naučnim skupovima. U više navrata učestvovala u radu Filozofsko-književne škole u Kruševcu, radovi u bibliografiji, kao i na drugim naučnim skupovima u zemlji i okruženju. Saradnik je mnogih časopisa i član nekih žirija.[3][4]

Član je Uprave Književnog društva pisaca Kosova i Metohije i član Uprave i podpredsednica Udruženja književnika Srbije.[5]

Živi i stvara u Beogradu, u Srbiji, majka je dve kćeri, Dragane i Ivane.

Bibliografija[uredi - уреди | uredi izvor]

  • “Mrak, izbavljenje“ (1995) KOV , Vršac,
  • “Hibernacija“ (1998) KOV, Vršac,
  • „ Putopis kože“ (2003), SKZ, Beograd ,
  • “Čaranje“(2007), poema „Panorama“, Priština, Beograd,[6]
  • „Siže slučaja“, priče, zbirka proze,(2002),“Prosveta“, Beograd,
  • „Odvijanje svitka“ (2009), sabrane i nove pesme, Književno društvo Kosova i Metohije,[7][8]
  • „Misterija ljubavi“ (2011), izabrane ljubavne pesme, Mladenovac,
  • „Kritički temelji i dometi“ (2011.) (studija o Simi Cuciću) Banatski kulturni centar, Novo Miloševo,
  • „Žubor uma“ (Il gorgoglio della mente)“ (2012) – dvojezično, srpski i italijanski Smederevo,
  • „Tetovaža uma“, (2012.)(poezija), Svet knjige, Beograd,[9]
  • “Mozaikot na sozdatelot“ (2012) Struga,
  • „Das mysreium der liebe“ (2012) pesme na nemačkom, Banatski kultruni centar Novo Miloševo,
  • „Po meri mita“, satirična poezija, Binder, Beograd, 2014.
  • „Oči u oči sa sudbinom“, priče, „Filip Višnjić“, Beogra, 2015.[10]
  • „Partenon zvezdama zidan“, poezija, Arka, Smederevo, Stari Kolašin, Zubin Potok, 2015.
  • „Vatra i slovo / Il fuoco e il verbo“, Sekop Edicioni, Korato, Italija, srpsko/italijansko izdanje, 2015.

kao i knjige kritika:

Pesme su joj prevođene na: ruski, italijanski, engleski, francuski, arapski, slovački, bugarski, mađarski, turski, makedonski, nemački i druge jezike. Kritike na: engleski, italijanski, makedonski... Pesme su joj zastupljene u World poetry, almanac 2013, Hadaa Sendo 126 pesnika iz 100 zemalja sveta, objavljenog u Ulan Batoru, u Mongoliji.

Nagrade[uredi - уреди | uredi izvor]

Dobitnik je značajnih nagrada i priznanja:

  • „Pesnička povelja“ u Zvečanu,
  • „Zmaj Ognjeni Vuk“ na međunarodnom festivalu poezije“Smederevska pesnička jesen“,
  • „Kondir Kosovke devojke“ na Pesničkom pričešću u Gračanici za najbolju pesničku knjigu između dve manifestacije,
  • „Bronzani Orfej“ u Frankfurtu na međunarodnom festivalu pozije dijaspore za najbolju pesmu
  • „Povelja za živitno delo“, Oplenac[11]
  • “Medalja sa likom Nerona“ u Anziju u Italiji,
  • „Srebrno pero koje leti“ u Varni u u Bugarskoj,
  • „Zlatna značka“ i „Zlatni boečug“ za doprinos kulturi Srbije,[12]
  • „Citta del Galateo“ u Galatoneu, region Leće u Italiji,
  • „Car Konstantin" i „Zlatnik cara Konstantina“ u Nišu,
  • Nacionalno priznanje za trajni doprinos kulturi,
  • Nagrada za kreativnost Fondacije Naži Najmaan u Libanu... i mnoge druge.

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Eksterni linkovi[uredi - уреди | uredi izvor]