Milan Kečić je bio istaknuti srpski slikar druge polovine 20. veka. Po mestu rođenja Krčedinac 1910, a po mestu stalnog boravka od 1965. godine do smrti 1998 Novosađanin, povremeno Beograđanin i u svom duhovnom biću kosmopolita, tokom svog života (1910-1998) Milan Kečić se umnogome pokazao kao izuzetna pojava u jugoslovenskom kulturnom podneblju. Stvorio je preko 1500 slika od kojih je vredno istaknuti i neke antologijske: "Mrtva priroda sa konjskom lobanjom" (1953), "Dudik u Nikincima", "Južno voće" (1961), "Vitka Vaza" (1962), Sirotinjska mrtva priroda", "Klasje" (1968) "Posle kiše (1973) itd. Slobodoljubiv po prirodi, u vreme socrealističke kolektivne psihologije u prostorima Jugoslavije po završetku Drugog svetskog rata pristupa beogradskoj grupi slikara objavljenih pod nazivom "Grupa samostalni". Tokom 70-tih godina održava putujuce samostalne izlozbe u pokretnom ateljeu-diližansi a koja predstavlja neku vrstu kontrapunkta pariskoj pokretnoj galeriji Ire Kler (u transparentnoj prikolici kamiona), uvršćenoj u istoriju avangardnih pojava xx veka iz domena likovnog stavaralaštva svetskih
Kečićeva dela se čuvaju i izlažu u Galeriji Matice Srpske, Galeriji savremene likovne umetnosti u Novom Sadu, Muzeju savremene umetnosti u Beogradu i Galeriji Paleta u Sremskim Karlovcima.
Kečić je rodjen 1910. Krčedinu. Prva likovna interesovanja su mu bila vezana za oblast primenjenih umetnosti - radu na dekoraciji izloga koji je usavršio u Pragu, u privatnoj školi Ladislava Švangmajera. Sve do kraja 1934. godine, uspešno se bavio oblikovanjem privredne reklame, dekoraciji izloga i srodnim poslovima, u duhu ideja Bauhausa, radeći u Sarajevu, Splitu, Zagrebu, Osijeku i Beogradu.
Od 1936. Kečić se posvećuje sistematskom radu na planu slikarstva. Prve pouke iz slikarstva primio je pre II Svetskog rata u ateljeu Petra Dobrovića u Beogradu. Prvi put je izlagao sa grupom slikara III Armije u Novom Sadu.
1947. je diplomirao na Akademiji likovnih umetnosti u Beogradu u klasi Mila Milunovića .
Zbog ne uklapanja u socrealizam koji je u tom periodu bio na snazi, Kečić napušta Beograd i nastanjuje se u Krčedinu, gde slika dosledan sebi i svojoj likovnoj poetici sve do 1956.
Od 1956. se nastanjuje za stalno sa svojim ateljeom u Novom Sadu gde je gde je kao samostalni umetnik naslikao većinu svojih slika. Radio je u kraćem periodu kao upravnik Galerije "Sava Šumanović" u Šidu, ali nikada nije prestajao da slika, redovno učestvuje na zajedničkim likovnim smotrama i izlaže samostalno u Jugoslaviji i inostranstvu.
Kečić je izabran za redovnog profesora po pozivu na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu 1974., gde je radio sve do 1978.
1977. godine projektuje zgradu Galerije Paleta us Sremskim Karlocima sa svim pratećim elementima enterijera u kojoj se danas nalazi zbirka Kečićevih slika.
