Mišo Broz

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Mišo Broz
Biografija
Ime pri rođenju Aleksandar Broz
Nadimak Mišo
Datum rođenja 24. maj 1941. (1941-05-24) (79 god.)[traži se izvor]
Mesto rođenja Zagreb ( Nezavisna Država Hrvatska)
Poreklo hrvatsko
Državljanstvo  Hrvatska
Narodnost Hrvat
Veroispovest rimokatolik
Politička partija nezavisni političar
Supružnik Mira Broz (Kosinc)
Potomstvo Aleksandra (1969),
Andrej (1973)
Diploma sa Sveučilište u Zagrebu

Aleksandar Mišo Broz (Zagreb, 24. maj[traži se izvor] 1941), hrvatski diplomata i mlađi sin Josipa Broza Tito.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 24. maja 1941. godine u Zagrebu. Na rođenju je dobio ime Aleksandar, ali je tokom rata dobio ilegalno ime Mišo, koje je kasnije nastavio koristiti.

Neposredno pre njegovog rođenja, otpočeo je Drugi svetski rat u Jugoslaviji, pa je njegov otac Josip Broz Tito, generalni sekretar tada ilegalne Komunističke partije Jugoslavije, nekoliko dana pre njegovog rođenja (16. maja) morao da pređe u Beograd. Iako su pravila tadašnjeg ilegalno revolucionarnog života nalagala da majka-ilegalka, svoje tek rođeno dete preda nekoj porodici na staranje, da ne bi i sebe i dete izlagala riziku od hapšenja, njegova majka Herta Has je to odbila i u početku se sama starala o sinu. U prvom vremenu, u brizi oko deteta pomagala joj je njena majka Priska i Titov prijatelj Vladimir Velebit.

Kada je Hert Has, zapretila opasnost od hapšenja, ona je novembra 1941. godine sina Aleksandra, koji je tada već imao šest meseci, dala na staranje jednoj porodici. On je tada postao jedan od najmlađih ilegalaca i poneo je ilegalno ime Mišo. Majka mu je kasnije bila uhapšena, a 1943. godine je razmenjena za zarobljene nemačke oficire i prešla je na oslobođenu teritoriju. Sve do kraja rata, Mišo nije poznavao svoje prave roditelje – oca je prvi put video aprila 1945. godine, a majku u maju iste godine.

Posle oslobođenja Jugoslavije, Mišo je živeo u Beogradu, u neposrednoj blizini svoga oca – tadašnjeg maršala i predsednika Vlade FNR Jugoslavije. Brigu o Miši, a kasnije i Žarkovoj deci iz prvog braka – Josipu Joški i Zlatici, vodila je rođaka Marija, ćerka Titovog najstarijeg brata Martina Broza. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u Beogradu, a onada je prešao u Zagreb, gde je završio Pravni fakultet.

Posle studija se zaposlio i radio u privredi. Najpre je radio u fabrici alatnih mašina „Prvomajska“, gde je bio šef Odeljenja za izvoz i direktor spoljne trgovine. Kasnije je radio u naftnoj kompaniji „INA“, gde je bio direktor sektora uvoza-izvoza i u Vladi SR Hrvatske, gde je bio u Komitetu za odnose sa inostranstvom. Od 1983. do 1993. godine zauzimao je najviše funkcije u naftnoj kompaniji „INA“.

Posle osamosataljenja Republike Hrvatske, 1991. godine, na predlog tadašnjeg predsednik Franje Tuđmana, prešao je u Ministarstvo inostarnih poslova, gde je najpre bio savetnik ministra, a potom opunomoćeni ministar u amabasadi Hrvatske u Rusiji i Egiptu. Poslednja dužnost mu je bila na mestu ambasadora u Indoneziji, od 2004. do 2009. godine.

Oženjen je Mirom Broz, rođ. Kosinc i ima dvoje dece - ćerku Aleksandru Sašu (rođ. 1969) i sina Andreja (rođ. 1973), kao i dve unuke – Saru i Luku. Živi u Zagrebu.

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]

  • Vladimir Dedijer Novi prilozi za biografiju Josipa Broza Tita (prvi i drugi tom). „Mladost“, Zagreb i Liburnija, Rijeka 1981. godina.

Spoljašnje veze[uredi - уреди | uredi izvor]