Massa Marittima

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Massa Marittima
Centralni trg (Palazzo_comunale)
Centralni trg (Palazzo_comunale)
Koordinate: 43°03′N 10°53′E / 43.050°N 10.883°E / 43.050; 10.883
država  Italija
Regija Toskana
Provincija Grosseto
Frazioni Ghirlanda, Niccioleta, Prata, Tatti, Valpiana
Vlast
 - gradonačelnik Marcello Giuntini
Površina
 - Ukupna 283.5 km²[1]
Visina 380[1]
Stanovništvo
 - Grad 8,219[1]
 - Gustoća 28.99 stan. / km²[1]
Vremenska zona UTC+1 (UTC+2)
Poštanski broj 58024[1]
Pozivni broj 0566[1]
Karta
Massa Marittima na karti Italije
Massa Marittima
Massa Marittima
Massa Marittima na karti Italije

Massa Marittima je općina od 8,219 stanovnika[1][2]u Centralnoj Italiji u regiji Toskana.

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi kôd]

Massa Marittima leži u brdima masiva Colline Metallifere, okružena krajolikom Maremme[3],udaljena 46 km sjeverozapadno od grada Grosseto i svega 20 km od Tirenskog mora.

Historija[uredi - уреди | uredi kôd]

Katedrala San Cerbone

Historija Massa Marittime usko je povezana sa rudnicima srebra, bakra i pirita u brdima Metallifere, koji se eksploatiraju od ranog metalnog doba (3. milenij pne.), a naročito od Etruščana do srednjeg vijeka.[3]

Preseljenje biskupije iz Populonije, koje se vjerojatno dogodilo još u 9. vijeku, bio je presudan faktor za razvoj naselja, koje je izraslo uz biskupski zamak Monteregio. Zenit grada bio je tokom 13-14. vijeka, to je bio period ekonomskog, političkog, kulturnog i demografskog progresa zahvaljujući rudarskom bogatstvu. Massa Marittima je 1225. dosegla 10 000 stanovnika, tad je i postala slobodna komuna i kovala vlastitu kovanicu Grosso Massetano.[3]

Iz tog perioda su i znamenite građevine u historijskom centru; Katedrala San Cerbone (12-13. vijek) u čijoj je dogradnji sudjelovao Giovanni Pisano, Palazzo del Podestà (danas arheološki muzej), Palazzo del Comune, Loggia del Mercato, Fonte Pubblica (Javna fontana) i Zecca (Kovnica novca).[3]

U najvišem dijelu grada, opasanom bedemima nalazi se sienski zamak Cassero Senese sa tornjem Candeliere, samostan San Pietro all'Orto (12-13. vijek), danas muzej sakralne umjetnosti, crkva Sant'Agostino i samostan klarisa (13. vijek).[3]

Massa Marittima izgubila je političku autonomiju 1335. nakon što ju je zauzela Republika Siena, koja je željela zauzeti rudnike. Nakon tog je započeo period ekonomskog i demografskog pada, koji je pogoršala epidemija kuge 1348.[3]

I pored toga rudarstvo je i dalje radilo, iako značajno manje. Medici koji su 1557. anektirali Republiku Sienu u svoje Veliko Vojvodstvo Toskana, pokušali su oporaviti rudarstvo, ali je to djelomično uspjelo tek njihovim nasljednicima iz Habsburgško-Lotarinške dinastije.[3]

Rudnici su zatvoreni 1980-ih. Od tada se Massa Marittima okrenula turizmu nastojaći revalorizirati svoju baštinu.[3]

Izvori[uredi - уреди | uredi kôd]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Italy Toscana (engleski). City Population. https://www.citypopulation.de/en/italy/toscana/. Pristupljeno 9.02.2022. 
  2. Massa Marittima (engleski). Geo Names. http://www.geonames.org/8982709/nipozzano.html. Pristupljeno 3.02.2022. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 La città e la sua storia (talijanski). Comune di Massa Marittima. https://www.comune.massamarittima.gr.it/home/vivere/La-citt--e-la-sua-storia.html. Pristupljeno 9.02.2022. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]