Marocchinate

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu

Zločini u Cioccariji 1944. godine, poznat i po italijanskom nazivu Marocchinate (sh. Marokanštine ili Marokanska djela) je bio niz masovnih ubistava, pljački i silovanja civilnog stanovništva na području Centralne Italije koje su sredinom maja 1944. godine, za vrijeme savezničkog pohoda u Drugog svjetskog rata izvršili pripadnici francuskog ekspedicionog korpusa (CEF) pod komandom generala Alphonsea Juina. Do njih je došlo tokom bitke za MonteCassino, odnosno neposredno nakon što su 14. maja francuske trupe uspjele prijeći dotada neprohodne planine Aurunci i izbiti u pozadinu njemačkih snaga, natjeravši ih da se povuku sa Gustavove linije. General Juin je prije toga navodno, kako bi motivirao svoje ljudstvo - gotovo potpuno sastavljeno od kolonijalnih trupa regrutirano među domorodačkim stanovništvom Francuske Sjeverne Afrike - izdao proglas u kojem im, ako uspješno obave zadatak, obećava da će "sljedećih pedeset sati biti potpuni gospodari zemlje koju osvoje, te da ih nitko neće kazniti, niti pitati za ono što učine". "[1] Jedinice CEF-a su 18. maja, kada je Gustavova linija konačno probijena, prodrle u planinsko područje Lacija poznato kao Ciociara te su otpočela sa masovnim silovanjima i pljačkom, pri čemu su se posebno istakli goumiersi, pripadnici neredovnih pomoćnih trupa iz Maroka. Tokom sljedećih nekoliko dana je, samo u mjestu Esperia u provinciji Frosinone, prema navodima tadašnjeg gradonačelnika, silovano 700 žena (od ukupno 2500 stanovnika). Prema kasnijim navodima italijanske parlamentarne komisije, u cijelom području Ciociare je tih dana bilo silovano čak 60.000 žena, od kojih je najmlađa imala 9, a najstarija 86 godina. U istom periodu je ubijeno 800 ljudi, uglavnom muškaraca koji su pokušali spriječiti silovanja.[2]

O događajima, o kojima je svjedočanstvo, između ostalih, ostavio i britanski oficir Norman Lewis, je obaviješten i papa Pio XII, koji je 18. juna poslao pismo generalu De Gaulleu, zapovjedniku Slobodnih Francuza, tražeći objašnjenje; De Gaulle je obećao istragu i kažnjavanje krivaca. Prema službenim francuskim podacima iz 1945. godine, pokrenuto je 160 vojno-sudskih postupaka protiv 360 počinitelja. CEF je, pak, nedugo nakon zauzimanja Sienne povučen iz Italije, odnosno nakon savezničkog iskrcavanja na jug Francuske poslan na Zapadni front. Pred sam kraj rata, 16-17. aprila 1945. godine su goumiersi su počinili masovno silovanje u gradu Freudenstadt na jugozapadu Njemačke, gdje je stradalo preko 600 žena.

O slučaju Marocchinati je 1952. u italijanskom parlamentu raspravu pokrenula Maddalena Rossi, zastupnica opozicijske Italijanske komunističke partije (PCI). Nekoliko godina kasnije je književnik Alberto Moravia iste događaje opisao u romanu La ciocara, po kome je 1960. snimljen istoimeni film sa Sophijom Loren u glavnoj ulozi.

U mjesto Castro dei Volsci je podignut spomenik žrtvama silovanja.

Povezano[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]