Marijan Stilinović

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Marijan Stilinović
No portrait gray test-sr.svg
Marijan Stilinović
Mesto rođenja Sv. Nedelja, kod Samobora

 Austrougarska
Datum smrti 6. decembar 1959. (55 godina)
Mesto smrti Zadar, NR Hrvatska

Flag of Socijalistička Federativna Republika Jugoslavija FNR Jugoslavija
Profesija društveno-politički radnik
Član KPJ od pre rata
Učešće u ratovima Narodnooslobodilačka borba
U toku NOB-a politički komesar
Treće operativne zone Hrvatske
Služba NOV i PO Jugoslavije
Odlikovanja
Orden narodnog oslobođenja
Orden zasluga za narod sa zlatnim vencem
Orden bratstva i jedinsta
Orden za hrabrost
Partizanska spomenica 1941.

Marijan Stilinović (Sv. Nedelja, kod Samobora, 27. novembar 1904. – Zadar, NR Hrvatska, 6. decembar 1959), učesnik Narodnooslobodilačke borbe i društveno-politički radnik FNR Jugoslavije i NR Hrvatske.

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Rođen je 27. novembra 1904. godine u Sv. Nedelji kod Samobora. Školovao se u Ogulinu i Zagrebu.

Period Kraljevine[uredi - уреди | uredi izvor]

Glavni članci: SKOJ i Crvena pravda

Po svršetku Velikog rata, kao šesnaestogodišnjak postaje član Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Zbog učešća u radu organizacije „Crvena pravda“ bio je 1921. godine prvi put osuđen.

1920-ih je studirao režiju u Glumačkoj školi u Zagrebu. Povremeno je radio kao pomoćni režiser i spiker na zagrebačkoj Radio-stanici. Sarađivao je u ilegalnoj „Borbi“ i „Radničkoj štampi“. Bio je drug i saborac ubijenih sekretara SKOJ-a Zlatka Šnajdera i Janka Mišića. Godine 1929. je uhapšen kao član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i osuđen od Suda za zaštitu države na tri godine robije, a 1933. na deset godina.

Drugi svetski rat[uredi - уреди | uredi izvor]

Grupa drugova koji su pobegli iz kaznenog zavoda u Sremskoj Mitrovici. U sredini s beretom Marijan Stilinović.

Avgusta 1941. godine, učestvovao je u bekstvu iz zatvora u Sremskoj Mitrovici s grupom političkih zatvorenika-komunista, nakon čega se priključio Prvom fruškogorskom partizanskom odredu. Iste godine u Srbiji, u oslobođenom Užicu, postao je član redakcije „Borbe“, da bi zatim u toku Narodnooslobodilačke borbe vršio razne vojne i političke funkcije. Bio je politički komesar Treće operativne zone Hrvatske, većnik AVNOJ-a i ZAVNOH-a, te glavni urednik lista „Naprijed“. Godine 1943. bio je teško ranjen u Slavoniji i jedva ostao živ, zbog čega je bolovao do smrti.

Posleratni period[uredi - уреди | uredi izvor]

Glavni članak: Borba (novine)

Posle rata bio je glavni urednik „Borbe“, predsednik Komiteta za škole i nauku FNRJ, ambasador u Pragu i Buenos Ajresu, od 1952. do 1956. godine zastupnik u Saboru NR Hrvatske, pa poslanik Savezne skupštine.

Umro je 6. decembra 1959. godine u Zadru.

Spisi[uredi - уреди | uredi izvor]

Pisao je memoarske i publicističke spise, od kojih su neki štampani posle njegove smrti. Neki od njih su:

  • „Sumrak u Pragu“, Zagreb 1952.
  • „Zagreb kroz stoljeća“, Zagreb 1961.
  • „Ratni dnevnik“, Zagreb 1965.
  • „Bune i otpori“, Zagreb 1969.

Odlikovanja[uredi - уреди | uredi izvor]

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja.

Vidi još[uredi - уреди | uredi izvor]

Literatura[uredi - уреди | uredi izvor]