Malatesta

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Malatesta
Porodični grb
Zemlja Italija
Titule Kneževi Riminija
Osnivač Malatesta da Verucchio
Posljednji suveren Pandolfo IV Malatesta
Osnivanje 1295.
Prestanak 1528.

Malatesta je ime značajne talijanske porodične dinastije, koja je vladala Riminijem od 1295. do 16. vijeka.

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Malateste su za srednjeg vijeka bili lideri Gvelfa (papinske partije) u Riminiu i široj okolici. Porodica je postala moćna u Riminiju u 13. vijeku, kad je Malatesta da Verucchio (umro 1312.) - 1295. istjerao iz grada lidere Gibelina (carska partija) i zagospodario Riminijem.[1]

Vjerojatno najpoznatija epizoda iz historije te porodice vezana uz njegova sina Gianciotta (umro 1304.) koji je zbog preljuba ubio svoju ženu Francescu da Polenta i njenog brata Paola, taj događaj opisao je i Dante u svojoj Božanstvenoj komediji.[1]

U vrijeme kad je u Rimini 1353. došao papin legat kardinal Albornoz., Malateste su proširile svoju vlast sve do Ascolija, udaljenog 160 km južnije. Albornoz ih je prisilio da se povuku iz dobrog dijela osvojenih teritorija, ali im je 1355. dopustio da i nadalje budu papini vikari u Riminiiju i okolici.

Malateste su uzeli aktivno učešće u ratovima vođenim tokom 14 i 15. vijeka sa milanskom porodicom Visconti. Kondotjer Carlo Malatesta (umro 1429.) čak je i vladao Milanskim Vojvodstvom neko vrijeme nakon smrti Gian Galeazza Viscontija, dok je njegov brat Pandolfo (umro 1427.) uspio zauzeti Bresciu (1404) i Bergamo (1408), ali ih je morao napustiti 1421. Carlo je bio u odličnim odnosima sa papom Grgurom XII krajem Velike zapadne šizme, čak je bio i prisutan kad se Grgur XII i formalno odrekao od papinskog trona na Koncilu u Konstanzu 1416. Carloovog nećaka - Sigismonda Pandolfa Malatestu (1417.-68.) se često uzima za prototip talijanskog renesansnog princa, iako je u osnovi bio samo ratnik koji je usput stekao reputaciju mecene pisaca i umjetnika.[1]

Moć porodice Malateste počela je kopniti krajem Velike zapadne šizme 1417. i sve većeg utjecaja papa. Stanje je postalo još gore 1461. kad je papa Pio II. pokrenuo križarski rat protiv Sigismonda i zaplijenio većinu Malatestinih domena. Nakon smrti Sigismunda njegov sin Roberto Malatesta (Roberto il Magnifico) (umro 1482.) preoteo je Rimini (1469.) od svog polubrata Sallustia, uz cijenu vazalnog odnosa prema Mletačkoj Republici. U međuvremenu su Malateste izgubili podršku građana Riminija, pa su bili prisiljeni pobjeći iz grada 1500., kad je Cesare Borgia sa vojskom krenuo na grad. Nakon tog su triput pokušali da se vrate na vlast u Riminiiju ( 1503., 1522. i 1527-28.) ali u tom nisu uspjeli.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 "Malatesta Family" (engleski). Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/topic/Malatesta-family. pristupljeno 20. 12. 2018. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]