Macuro

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Macuro
San Carlos Barromeo de Macuro
Spomenik Kolumbu
Spomenik Kolumbu
Koordinate: 10°39′N 61°56′W / 10.650°N 61.933°W / 10.650; -61.933
Država  Venecuela
Savezna država Sucre
Općina Valdez
Osnivanje 1738. [1]
Vlast
 - Gradonačelnik Jesús Ramírez
Visina 4 metara
Stanovništvo (2001.)
 - Grad 2,500[1]
Vremenska zona VST (UTC-4:30)
Poštanski broj 6161
Pozivni broj 0276
Karta
Macuro na karti Venezuele
Macuro
Macuro
Pozicija Macura u Venecueli

Macuro je gradić od 2,500 stanovnika.[1] u saveznoj državi Sucre, na sjeveroistoku Venecuele.

Administrativno podpada pod Općinu Vadez, koja ima 38,511 stanovnika.[2]

= Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi izvor]

Macuro leži na jugozapadnoj obali Poluotoka Paria, svega par kilometara od tjesnaca Zmajeva usta (Boca del Dragon) širokog 11 km koji razdvaja Venecuelu od otoka Trinidad.[3]

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Do zaljeva u kom danas leži grad prvi je doplovio Kristofor Kolumbo na svom trećem putovanju u Ameriku 30. maja 1498., ali se zbog bolesti izgleda nije iskrcao.[3] Umjesto njega to su izgleda uradili mornari Pedro de Terreros, Andres del Corral i Hernando Pacheco, tako da su oni bili prvi Evropljani koji su stupili na tlo Južne Amerike. Lokalni indijanci su ih prijateljski dočekali, počastili pićem i voćem i otpratili na brodove.[3]

Macuro su osnovali aragonski kapucinii 1738. kao misiju pod imenom San Carlos Barromeo de Macuro.[1] Za kolonijalnih vremena Macuro je bio naselje od nekih 1.000 stanovnika, koji su živjeli od uzgaja kakaa i pamuka.[1]

Krajem 19. vijeka venecuelanska vlada odlučila je izgraditi luku za pretovar na veće brodove. Novu luku - Cristobal Colon svečano je otvorio 1903. predsjednik Cipriano Castro. Nakon tog je usljedio period prosperiteta, tad je postao i administrativni centar saveznog teritorija Cristobal Colon. Sve je to trajalo do 1935. kad je predsjednik Juan Vicente Gómez naredio da se luka zatvori, a njena oprema prenese u Güiriju.[1]

Sve do 2000. do Macura se moglo doći jedino brodom, tad je podignuta cesta duga 65 km do Güiria.[1]

Najveći poslodavac u današnjem Macuru je mala cementara koja se bavi i iskapapanjem gipsa u okolici grada, ostali stanovnici se bave ribarstvom, turizmom i poljoprivredom.[1]


Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 "Informacion Util de Macuro" (španjolski). Oficina de Turismo de Macuro. http://turismomacuro.6te.net/informacion.htm. Pristupljeno 14. 11. 2017. 
  2. "Venezuela: Sucre" (engleski). Citypopulationde. http://www.citypopulation.de/php/venezuela-sucre.php. Pristupljeno 14. 11. 2017. 
  3. 3,0 3,1 3,2 "Bienvenidos a Macuro-La Puerta del Caribe" (španjolski). Oficina de Turismo de Macuro. http://turismomacuro.6te.net/. Pristupljeno 14. 11. 2017. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]