MAS 1873 Chamelot-Delvigne

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
MAS 1873 Chamelot-Delvigne
Revolver modèle 1873.JPG
Tip vojnički/službeni revolver
Mjesto nastanka Francuska Francuska

 Belgija

Historija upotrebe
U upotrebi 1873-1945
Koristio/li v. Korisnici
Ratovi francuski kolonijalni sukobi,
Monegaška revolucija,
Prvi svjetski rat,
Drugi svjetski rat
Historija proizvodnje
Dizajner Henri-Gustave Delvigne
J. Chamelot
Proizvođač Manufacture d'armes de Saint-Étienne
Proizveden/a/o 1873-1887
Broj primjeraka 337.000
Varijante MAS 1874
Specifikacije
Masa 1,04 kg
Dužina 240 mm
Cijev (dužina) 115 mm

Čahura 11 mm Mle 1873
Kalibar 11 mm
Punjenja dvostruka akcija
Brzina paljbe 20–30 rounds/minute
Efektivni domet 50 m
Maksimalni domet 300 m
Sistem punjenja doboš sa 6 metaka
Nišani fiksirani

Modèle 1873 Chamelot-Delvigne je bio revolver, poznat kao prvi standardni pištolj francuske vojske. Proizvodila ga je državna oružarnica Manufacture d'armes de Saint-Étienne (MAS) u Saint-Étienneu od 1873. do 1887. godine. Koristio je metak kalibra 11 mm sa čahurama punjenim crnim barutom, a punio se uz pomoć doboša sa šest metaka. U službu je uveden 1873. godine nedugo nakon Francusko-pruskog rata, kada je, poučena lošim iskustvima sa logistikom i pozadinskom organizacijom, francuska vojska počela standardizirati svoje naoružanje. Ispočetka je bio namijenjen isključivo podoficirima, s obzirom da su konzervativni krugovi ispočetka smatrali da oficiri kao simbol svog autoriteta i dalje moraju nositi mačeve i sablje, ali je već 1874. godine uvedena verzija za oficire. MAS 1873 je korišten prije svega u francuskim kolonijalnim sukobima; iako mu je metak bio relativno slab, pokazao se kao izuzetno pouzdano oružje; osim u Francuskoj, uveden je u naoružanje još nekoliko zemalja. Godine 1892. je Francuska kao novi standardni revolver uvela Modèle 1892 iki tzv. Lebelov revolver, ali se MAS 1873 još dugo vremena zadržao kao rezervno oružje te je, između ostalog, korišten i u Prvom svjetskom ratu. Francuska policija i druge paravojne formacije su ga koristile još duže, te je službeno iz upotrebe izbačen tek 1962. godine.

Vojni korisnici[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Giletta, Jacques (2005). Les Gardes Personnelles des Princes de Monaco (1st izd.). Taurus Editions. ISBN 2 912976-04-9. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]