Louis Juchault de Lamoricière

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Louis Juchault de Lamoricière
Louis Juchault de Lamoricière

Louisov portret

Biografija
Ime pri rođenju Christophe Louis Léon Juchault de Lamoricière
Datum rođenja 5. septembar 1806.
Mesto rođenja Nantes (Prvo Francusko Carstvo)
Datum smrti 11. septembar 1865.
Mesto smrti Prouzel (Departman Somme) (Drugo Francusko Carstvo)
Narodnost Francuz
Diploma sa École polytechnique
Mandat(i)
Ministar rata
29. jun 1848. — 20. decembar 1848.
Ambasador u Rusiji
1849. —
Guverner Francuskog Alžira
1. septembar 1845. — 6. jul 1847.

Louis Juchault de Lamoricière (5. septembar 1806., Nantes - 11. septembar 1865., Prouzel / Departman Somme) bio je francuski oficir i političar, koji se naročito istakao u okupaciji i kolonizaciji Francuskog Alžira.[1]

Biografija[uredi - уреди | uredi izvor]

Nakon školovanja pridružio se francuskim Inženjercima 1829. Godinu dana kasnije 1830. poslan je u Alžir kao kapetan lakog pješadijskog puka (Zuava), tamo se istakao 1833. u formiranju Arapskog biroa (Bureaux arabes) koji je trebao koordinirati akcije u francuskim arapskim kolonijama. Nakon uspješne vojne kampanje i zauzimanja Constantina strelovito je napredovao, 1837. dobio je čin pukovnika 1837., nakon tog 1840. general majora a 1843. generala divizije. Jedno kraće vrijeme u nedostatku predsjednika od 1845. vršio je dužnost generalnog guvernera Francuskog Alžira.[1]

U međuvremenu je gradio političku karijeru i u domovini - 1846. izabran je kao poslanik Departmana Sarthe u Francuski parlament. U njemu se istakao kao predlagatelj plana leberalne a ne vojne kolonizacije Alžira, jer je bio zabrinut ratom protiv domicilnih Arapa, upozoravajući da će to dovesti do njihova istrebljenja i pretvoriti Alžir u neplodnu pustoš umjesto bogate i korisne kolonije.[1]

Jedno kratko vrijeme 1848. bio je ministar rata, nakon tog je poslan u Carsku Rusiju gdje je bio ambasador.[1]

Kao istaknuti protivnik Napoleona III i njegovih carskih ambicija uhapšen je 1851. nakon Državnog udara i protjeran iz zemlje. Povratak u domovinu omogućen mu je 1857. pa se vratio u vojsku. Uz privolu francuskih vlasti angažirao se na strani Papinske Države protiv Garibaldija i vojske Pijemont-Sardinije.

Komandirao je papinskom vojskom ali se nakon poraza 1860. kod Castelfidarda od snaga Pijemont-Sardinije vratio u zemlju, u kojoj je u anonimnosti i umro.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]