Lisztomania

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
(Preusmjereno sa Lisztomania (film))
Lisztomania
Režija Ken Russell
Producent Roy Baird
David Puttnam
Scenario Ken Russell
Uloge Roger Daltrey
Sara Kestelman
Paul Nicholas
Ringo Starr
Rick Wakeman
Muzika Rick Wakeman
Franz Liszt
Richard Wagner
Fotografija Peter Suschitzky
Montaža Stuart Baird
Studio Goodtimes Enterprises
Visual Programme Systems Ltd.
Distribucija Warner Bros.
Datum(i) premijere
10. oktobar 1975 (1975-10-10)
Trajanje 103 min.
Zemlja  Ujedinjeno Kraljevstvo
Jezik engleski
Budžet 1,2 mil. £[1]

Lisztomania je britanski biografski filmski mjuzikl snimljen 1975. godine u režiji Kena Russella. Naslovni protagonist, koga tumači Roger Daltrey, je Franz Liszt, znameniti mađarski pijanist i kompozitor iz 19. vijeka, a radnja prilično slobodno koristi pojedine događaje iz njegovog života, prije svega burne veze sa ženama, za niz spektakularnih, fantastičnih i anakronističkih scena.

Russell, kome je klasična muzika bila omiljeni motiv, a biografije njenih kompozitora omiljena tema, je prije toga iste godine postigao veliki uspjeh sa filmskom rock operom Tommy, u kojoj je protagonista također tumačio Daltrey, pjevač grupe The Who. Novi je film pružio priliku Russellu da kombinira i jedno i drugo, pri čemu je posebno prikladno bilo to što je Liszt na vrhuncu svoje popularnosti kod mlade ženske publike izazivao masovnu histeriju nalik na moderne rock zvijezde, a što je opisano u izrazu lisztomanija, koji mnogi drže pretečom beatlemanije i sličnih fenomena. Kritičarima su, pak, posebno u oči pale scene u kojoj je Lisztov suvremenik i kolega Richard Wagner, koga tumači Paul Nicholas, prikazan kao proto-nacistički vampir, a koje su se smatrale pretjeranima. Lisztomania, u kojoj su Lisztove i kompozicije njegovih suvremenika aranžirane uz pomoć sintesajzera i u rock stilu, zbog toga nije uspjela ponoviti uspjeh Tommyja.

Uloge[uredi - уреди | uredi izvor]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. Alexander Walker, National Heroes: British Cinema in the Seventies and Eighties, Harrap, 1985 p. 83

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]