Lisabonska patrijarhija

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Jump to navigation Jump to search
Lisabonska patrijarhija
Patriarchatus Lisbonensis
Lisabonska katedrala sjedište patrijarhije
Lisabonska katedrala sjedište patrijarhije
Država  Portugal

Lisabonska patrijarhija (latinski: Patriarchatus Lisbonensis {Ulixbonensis}[1], portugalski: Patriarcado de Lisboa) je jedna od pet formalno najviših metropolija Katoličke crkve čiji prelati nose titulu - patrijarh, ostala četiri su; jeruzalemski, istočnoindijski, venecijanski i sam papa koji je Patrijarh zapada.

Historija[uredi - уреди | uredi izvor]

Lisabon je u 4. vijeku postao biskupija[1], ali je od 711. podpao pod Maure pod kojima je ostao sve do polovice 12. vijeka.

Lisabonska biskupija je 1393. uzdignuta u rang nadbiskupije, a prvi nadbiskup postao je João Anes (umro 1402.) U to vrijeme Lisabonska nadbiskupija imala je pod sobom brojne sufraganske biskupije na jugu i središtu Portugala. Tokom 15. i 16. vijeka se broj njegovih sufraganskih biskupija povećao onima iz kolonija.[2]

Papa Klement XI. je 1716. uzdigao lisabonsku nadbiskupiji u rang patrijarhije, proglasivši Lisabonsku katedralu, dotadašnju kraljevsku kapelu - patrijarhijskom bazilikom.[2] Prvi patrijarh postao je dotadašnji nadbiskup Tomás de Almeida (1670.-1754.).

Do danas su na toj funkciji izredalo njih šesnaestorica, koji su svi odreda nakon inauguracije na prvom kardinalskom konzistoriju proglašavani kardinalima.[2]

Danas Lisabonska patrijarhija pod sobom ima 7 sufraganskih biskupija; Angra, Funchal, Guarda, Leiria-Fátima, Portalegre-Castelo Branco, Santarém i Setúbal, a aktualni patrijarh je Manuel Clemente, koji je i kardinal.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi izvor]

  1. 1,0 1,1 1,2 "Patriarchate of Lisboa {Lisbon}" (engleski). Catholic Hierarchy. http://www.catholic-hierarchy.org/diocese/dlisb.html. pristupljeno 29. 01. 2018. 
  2. 2,0 2,1 2,2 "No Curso dos Tempos" (portugalski). Patriarcado de Lisboa. http://www.patriarcado-lisboa.pt/site/index.php?cont_=40&tem=75. pristupljeno 29. 01. 2018. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi izvor]