Lihula

Iz Wikipedije, slobodne enciklopedije
Idi na navigaciju Idi na pretragu
Lihula
Centar grada
Centar grada
Koordinate: 58°40′N 23°50′E / 58.667°N 23.833°E / 58.667; 23.833
Država  Estonija
Okrug Pärnu
Gradska prava 1993.[1]
Vlast
 - Gradonačelnik Varje Ojala-Toos
Površina
 - Ukupna 4.19 km²[2]
Stanovništvo (2021.)
 - Grad 2,066[2]
 - Gustoća 280.4 stan. / km²[2]
Vremenska zona UTC+2 (UTC+3)
Poštanski broj 90302[2]
Karta
Lihula na karti Estonije
Lihula
Lihula
Pozicija Lihule u Estoniji

Lihula je grad (lin) od 2,066 stanovnika[2] na jugozapadu Estonije u Okrugu Pärnu.[1]

Geografske karakteristike[uredi - уреди | uredi kôd]

Lihula leži u nizini, pored vapnenačke visoravni Lossimägi.[1]

Ruine stare utvrde

Historija[uredi - уреди | uredi kôd]

Historija Lihule počela je sredinom 1. milenija pne., kad je niklo prvo stalno naselje.[1]

Za srednjeg vijeka negdje početkom 13. vijeka nikla je utvrda Lihula. Ta utvrda je od 1211. postala rezidencija estonskog biskupa. Livonsko bratstvo mača je zauzelo Utvrdu Lihulu vjerojatno tek 1218. U ljeto 1220. utvrdu su nakratko zauzeli Šveđani, ali su je lokalni stanovnici razorili.[1] Nakon osnivanja Biskupije Saare-Lääne 1228., biskup je između 1238.-42. zajedno sa Livonskim redom sagradio novu zajedničku utvrdu uz koju se počeo formirati gradić. Kad je 1251. biskup je preselio svoju rezidenciju u Pärnu, Livonski red je za građanskog rata - 1298. razorio gradić Lihulu, koji je kasnije obnovljen. U periodu između 1262. - 1985. u Lihuli je postojao cistercitski samostan.[1]

Za vrijeme Livonskog rata Lihula je padala iz ruke u ruku, u dva navrata; 1563.-70. i 1573.- 75., njome su zavladali Šveđani, a u periodu 1575.- 76. Danci a nakon njih i Rusi od 1576.- 81. Nakon rata Lihula je od 1581. do 1631. egzistirala je kao švedska domena, sjedište utvrđene parohije, a 1631.do 91. kao feud familije Tott.[1]

Građanima Lihule je teško pao novi status, jer su prije tog imali pravo na gradonačelnika, pa su stalno tužili i tražili da im se ne oduzmu gradska prava. Zbog tog se Lihula (odnosno njeni građani) koja je tokom 18. vijeka spala na selo od 40 kuća, uspjela osloboditi feudalnih obaveza.[1]

Lihula se ponovno počela razvijati za vladavine Ruskog Carstva u drugoj polovici 19. vijeka, kad je postala administrativni centar Okruga Južni Lääne. Snažan doprinos razvoju mjesta dala je Mljekarska zadruga osnovana 1923.[1]

U vrijeme dok je prometovala uskotračna željeznica RaplaVirtsu (1931.-68) u Lihuli je postojala željeznička stanica, čiji je vodotoranj (sagrađen 1930.-31) danas spomenik industrijske baštine.[1]

Lihula je dobila status trgovišta (alevik) 1945. za Estonske Sovjetske Socijalističke Republike.[1] U tom periodu je između 1950.-1961. bila je i administrativni centar vlastitog rajona.[1]

Status grada (linn) dobila je 1999. nakon stjecanja nezavisnosti.[1]

Privreda[uredi - уреди | uredi kôd]

Lihula je prije svega regionalni trgovačko-uslužni centar, od industrije ima prehrambena, građevinska i tekstilna poduzeća kao što su; OÜ Lihula Leib, OÜ Olev-Ex , AS Narma LV i AS Unina.[1]

Izvori[uredi - уреди | uredi kôd]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 „Lihula” (estonski). Eesti Entsüklopeedia. http://entsyklopeedia.ee/artikkel/lihula3. Pristupljeno 6.12. 2021. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Estonia: Counties, Cities and Towns (engleski). City population. https://www.citypopulation.de/en/estonia/cities/. Pristupljeno 6.12. 2021. 

Vanjske veze[uredi - уреди | uredi kôd]